عصا سفید یک دوست همراه برای رسیدن به پارالمپیک
راهی طولانی تا احترام به زیستن برابر
به گزارش گلونی، ۲۳ مهر، «روز جهانی نابینایان» یا همان «روز عصای سفید» است؛ روزی برای یادآوری حقوق و جایگاه افرادی که جهان را جور دیگری و با احساس خود می‌بینند. ۲۴ مهر نیز در تقویم کشورمان به نام «روز ملی پارالمپیک» و «روز صنعت آسانسور و پله‌برقی» ثبت شده است. در نگاه نخست، این سه مناسبت شاید بی‌ارتباط به نظر برسند، اما در حقیقت رشته‌ای نامرئی آنها را به هم پیوند می‌دهد؛ دغدغه زیستن شرافتمندانه و آسان برای تمام افراد، به‌ویژه افراد دارای معلولیت.
نابینایان نیز همچون سایر افراد دارای معلولیت، با مجموعه‌ای از مشکلات زیادی در جامعه روبه‌رو هستند؛ از نبود امکانات مناسب در حمل‌ونقل عمومی گرفته تا طراحی نامناسب خیابان‌ها، ساختمان‌ها و ادارات دولتی. موانعی که بیشتر به سبب بی‌توجهی ساختار شهری و اداری پدید می‌آیند.
روز ملی پارالمپیک، اگرچه به ظاهر یادآور اراده و توان ورزشکاران معلول است، اما در عمل هنوز فاصله‌ای عمیق میان شعار و واقعیت وجود دارد. تا زمانی که تبعیض در تأمین تجهیزات، بودجه و پاداش میان ورزشکاران پارالمپیکی و سایر ورزشکاران ادامه داشته باشد، این روز بیشتر به یک نماد بی‌عمل شباهت خواهد داشت.
در این میان، پیوند این مناسبت‌ها با «روز صنعت آسانسور و پله‌برقی» معنایی عمیق‌تر پیدا می‌کند. بسیاری از مشکلات فیزیکی و حرکتی معلولان در جامعه، با پیشرفت و تلاش این صنعت قابل کاهش است. اگر فعالان حوزه صنعت، تجهیزات و سازه‌هایی طراحی کنند که دسترس‌پذیری را افزایش دهد و مسئولان شهری اهمیت بیشتری قبرای این موضوع قائل شوند، جامعه نه‌تنها کارآمدتر بلکه انسانی‌تر خواهد بود.
شاید آن‌گاه بتوان گفت این روزها تنها در تقویم نیستند، بلکه در عمل معنا یافته‌اند؛ روزهایی برای یادآوری این حقیقت ساده که احترام به انسان، در آسان زیستن اوست.
پایان پیام
نویسنده: مریم زندیه