موزه اسباب بازی تهران سفری نوستالژیک به کودکی
به گزارش گلونی در دل کوچههای تاریخی تهران، جایی که دیوارهای آجری کوچه لولاگر با خاطرات دهههای گذشته زمزمه میکنند، موزه اسباب بازی تهران همچون جواهری پنهان میدرخشد. این موزه، واقع در خیابان نوفللوشاتو، کوچه لولاگر، پلاک ۸، واحد اول، نه تنها پناهگاهی برای کودکان است، بلکه پلی میان نسلها برای بزرگسالانی که با دیدن عروسکهای قدیمی، ماشینهای فلزی و بازیهای فکری، به کودکی خود بازمیگردند. افتتاح آن در ۲۶ فروردین ۱۴۰۳، پس از سالها تعطیلی، همچون نسیمی تازه در فضای فرهنگی پایتخت وزید و بیش از ۱۵۰۰ شی اسباببازی ایرانی و جهانی را به نمایش گذاشت.
تاریخچه موزه به دهه ۱۳۳۰ شمسی بازمیگردد، زمانی که در سال ۱۹۵۰ میلادی بنیان نهاده شد و با مجموعهای غنی از عروسکهای سنتی، شخصیتهای داستانی مانند تنتن و عروسکهای نوستالژیک، مخاطبان را مجذوب خود کرد. پس از مدتی تعطیلی، در بهار ۱۴۰۳، در یکی از خانههای قرینه کوچه لولاگر، جان تازهای گرفت. این مکان، با معماری قاجاریاش، فضایی گرم و صمیمی ایجاد کرده که بازدیدکنندگان را به دنیایی رنگارنگ میبرد.
بخشهای مختلف موزه (از اسباببازیهای قدیمی چوبی و فلزی گرفته تا عروسکهای دستساز ایرانی و بازیهای بومی) هر کدام داستانی از فرهنگ و تفریحات گذشتگان روایت میکنند. پژوهشگرانی که به تاریخ تفریحات ایرانی علاقهمندند، اینجا گنجینهای نفیس مییابند؛ اسباببازیهایی منسوخ که در هیچ جای دیگری یافت نمیشوند.
جذابیت موزه فراتر از نمایش است. کارگاههای آموزشی برای کودکان، رویدادهای تعاملی مانند نمایشهای عروسکی و نمایشگاههای موقت (مانند نمایشگاه تنتن که صفهای طولانی و بازدید مقامات دیپلماتیک را به همراه داشت) آن را به مقصدی خانوادگی تبدیل کرده. بزرگسالان با لمس خاطرات دوران جنگ یا دهههای پرجنبوجوش ۵۰ و ۶۰، و کودکان با کشف دنیای بازیهای سنتی، ساعاتی فارغ از هیاهوی شهر را تجربه میکنند.
موزه اسباب بازی تهران سفری نوستالژیک به کودکی
ساعت بازدید همهروزه (به جز شنبهها) از ۱۱ صبح تا ۸ شب است و بلیت ورودی مقرونبهصرفهای دارد، که دسترسی را برای خانوادهها آسان میکند. دسترسی آسان از طریق متروهای فردوسی یا چهارراه ولیعصر، تنها ۱۰ دقیقه پیادهروی، مزید بر علت است.
با این حال، موزه در بهمن ۱۴۰۳ توسط پلیس اماکن پلمب شد، رویدادی که مدیر آن، آزاده بیات، آن را با وجود مجوزهای کامل از وزارت میراث فرهنگی، غافلگیرکننده خواند. این اتفاق، سایهای بر شور و شوق فرهنگی انداخت، اما امید به بازگشایی مجدد، با حمایت عمومی، همچنان زنده است. موزه اسباببازی تهران، بیش از یک مجموعه، نمادی از حفظ هویت فرهنگی و شادی نسلهاست؛ جایی که بازی، مرزهای سنی را محو میکند و خاطره میسازد.
پایان پیام
نویسنده: کیمیا قنبری
بیشتر بخوانید: آیا لالایی ها از نظر تاریخی اهمیت دارند




