پاییز بی باران 1404 ایران همچنان زیر سایه خشکسالی
به گزارش گلونی، پاییز 1404 در بسیاری از نقاط ایران، بیباران و خشک آغاز شده است. طبق گزارشهای رسمی، میانگین بارش تا نیمه مهرماه بهطور چشمگیری کاهش یافته و در برخی استانها مانند سیستان و بلوچستان، میزان بارش نسبت به سالهای گذشته تا ۷۵ درصد کمتر شده است. تهران نیز هنوز هیچ بارانی را تجربه نکرده و پیشبینیها نشان میدهد که در هفتههای آینده نیز نباید انتظار بارش قابلتوجهی داشت.
کارشناسان دلایل این وضعیت را ترکیبی از تغییرات اقلیمی جهانی، خشکسالیهای چندساله و ضعف در مدیریت منابع آب میدانند. اما آنچه در این میان کمتر مورد توجه قرار گرفته، نقش سیاستگذاریهای ناکارآمد و نبود برنامهریزی بلندمدت برای سازگاری با اقلیم جدید ایران است. سالهاست که هشدارها درباره بحران آب شنیده میشود، اما اقدامات اجرایی اغلب مقطعی، پراکنده و بدون پشتوانه علمی بودهاند.
در چنین شرایطی، پرسش مهمی مطرح میشود: نقطه پایان خشکسالی در ایران کجاست؟ واقعیت این است که هیچ نقطه پایانی قطعی وجود ندارد، مگر آنکه نگاه ما به آب و طبیعت تغییر کند. پایان خشکسالی نه در انتظار باران، بلکه در اصلاح الگوی مصرف، بازنگری در سیاستهای کشاورزی، احیای منابع طبیعی و آموزش عمومی درباره بحران آب نهفته است. تا زمانی که این تغییرات بنیادین رخ ندهد، خشکسالی نهتنها ادامه خواهد داشت، بلکه ممکن است به بحرانهای اجتماعی و محیط زیستی گستردهتری منجر شود.
پاییز بی باران 1404، ما را به تأملی دوباره دعوت میکند؛ درباره رابطهمان با زمین، مسئولیتمان در برابر نسلهای آینده، و ضرورت بازنگری در شیوه زیستن در سرزمینی که دیگر نمیتوان آن را بیپایان و بینیاز از مراقبت دانست.
پایان پیام