تالاب مرزی ایران و عراق در بحران ، هورالعظیم نیازمند اقدام فوری است
به گزارش گلونی، در جنوب غربی ایران، جایی میان مرزهای طبیعی و انسانی، تالاب هورالعظیم نفسهای آخر را میکشد. این پهنه آبی که روزگاری زیستگاه هزاران گونه جانوری و گیاهی بود، حالا به زمینی سوخته و دودآلود تبدیل شده است؛ نه از آتش، بلکه از بیتوجهی، سوءمدیریت و خشکسالیهای پیدرپی.
هورالعظیم فقط یک تالاب نیست؛ قلب تپنده اکولوژیکی دشت آزادگان است. اما در ماههای اخیر، با کاهش شدید بارشها و مدیریت نادرست منابع آب، بخشهای وسیعی از این تالاب خشک شدهاند. گیاهان مرده، باتلاقهای ترکخورده و خاکسترهای پراکنده، حالا منبعی برای دودهای سمی شدهاند که آسمان شهرهایی چون اهواز، سوسنگرد، دهدز و بستان را خاکستری کردهاند.
شاخص کیفیت هوا (AQI) در این مناطق بارها از مرز ۳۰۰ واحد عبور کرده؛ یعنی وضعیت «بسیار ناسالم» تا «خطرناک». این عددها فقط در گزارشها نمیمانند؛ آنها به سرفههای کودکان، تنگی نفس سالمندان، و صفهای طولانی در مراکز درمانی تبدیل میشوند. دود حاصل از سوختن تالاب، حالا نهتنها یک بحران محیطزیستی، بلکه یک تهدید مستقیم برای سلامت عمومی و امنیت اجتماعی است.
اما آنچه نگرانکنندهتر است، سکوت در برابر این فاجعه است. تالاب هورالعظیم در مرز ایران و عراق قرار دارد و بخشی از آن در خاک عراق واقع شده است. این یعنی بحران، مرزی نیست؛ منطقهای است. و راهحل آن نیز باید منطقهای، بینالمللی و فوری باشد.
ما نیازمند اقدامی فراتر از گزارش و هشدار هستیم. تشکیل جلسهای ویژه در مجلس شورای اسلامی برای بررسی وضعیت این تالاب، نه یک لطف، بلکه یک وظیفه ملی است. کمیسیونهای محیط زیست و بهداشت باید با همکاری سازمان حفاظت محیط زیست، وزارت نیرو و نهادهای محلی، برنامهای اضطراری برای احیای تالاب و جلوگیری از سوخت بیشتر آن ارائه دهند. همچنین، درخواست همکاری بینالمللی برای مدیریت جمعی این اکوسیستم مرزی باید در دستور کار قرار گیرد.
هورالعظیم اگر خاموش شود، تنها یک تالاب را از دست ندادهایم؛ بلکه بخشی از حافظه زیستی، امنیت تنفسی و میراث طبیعی کشور را به باد دادهایم. این بحران، فقط بحران طبیعت نیست؛ بحران انسان است. و اگر امروز برای آن کاری نکنیم، فردا شاید دیگر نفس کشیدن هم حق همه نباشد.
لینک کارزار: درخواست فوری توجه به بحران آلودگی هوا ناشی از دودگرفتگی تالاب هورالعظیم
پایان پیام
تمام منابع طبیعی ما بخاطر سیاست گذاری های غلط در حال فروپاشی ست وظیفه تک تک ماست که قدمی در توانمان برای جلوگیری از تخریب این منابع حیاتی برداریم