حفاظت یا مداخله؟ چالش اجرای جاده در جنگلهای آبشار
به گزارش گلونی، درخواست اصلی فعالان و دغدغهمندان محیط زیست، توقف فوری اجرای پروژه آسفالت جاده جنگلی در منطقه حفاظتشده آبشار است؛ پروژهای که پیش از هر اقدامی نیازمند بازنگری جدی و تصمیمگیری مبتنی بر ارزیابیهای دقیق و مستقل محیطزیستی است. به باور آنان، هرگونه اقدام عمرانی در چنین پهنه حساسی باید منوط به انتشار شفاف نتایج ارزیابی اثرات محیط زیستی و مشارکت کارشناسان مستقل باشد.
بر اساس این مطالبه، پیشنهاد میشود منابع مالی پیشبینیشده برای این پروژه، به جای ایجاد زیرساختهای پرخطر و مداخلهگر، صرف بهسازی مسیرهای موجود، افزایش ایمنی راههای فعلی و توسعه گزینههای کماثرتر شود؛ راهکارهایی که هم پاسخگوی نیازهای محلی است و هم کمترین آسیب را به اکوسیستم جنگلی وارد میکند.
فعالان محیط زیست تأکید دارند که جنگلهای منطقه حفاظتشده آبشار صرفاً یک عرصه محلی نیستند، بلکه بخشی از میراث طبیعی مشترک مردم ایران به شمار میآیند و حفاظت از آنها وظیفهای عمومی و فراتر از ملاحظات مقطعی توسعهای است. از این منظر، «حفاظت یا مداخله؟» پرسشی است که باید در کانون تصمیمگیریهای مرتبط با این پروژه قرار گیرد، نه در حاشیه آن.
به اعتقاد امضاکنندگان این مطالبه، توسعه واقعی زمانی معنا پیدا میکند که با حفظ سرمایههای طبیعی همراه باشد. تخریب جنگلها نهتنها مسیر پیشرفت را هموار نمیکند، بلکه هزینههای بلندمدت محیط زیستی، اجتماعی و اقتصادی سنگینی را به نسلهای آینده تحمیل خواهد کرد. از نگاه آنان، حفاظت از طبیعت مانعی در برابر توسعه نیست، بلکه سرمایهگذاری هوشمندانه برای آیندهای پایدارتر است؛ آیندهای که در آن پیشرفت و حفظ محیط زیست در تقابل با یکدیگر قرار نمیگیرند.
لینک کارزار: مخالفت با آسفالت جاده جنگلی در منطقه حفاظتشده «آبشار» سوادکوه
پایان پیام