کاوش ها و لشکرکشی های داریوش در جهان باستان
به گزارش گلونی، هرودوت در کتاب خود به علاقه‌ی زیاد داریوش به جغرافیا و کشف سرزمین‌ها اشاره کرده است. او می‌خواست دلتاى سند را بشناسد و راهی دریایی بین هند، ایران و مدیترانه ایجاد کند. برای همین، افرادی مورد اعتمادش، از جمله اسکولاکس کاریایی، از جنوب‌شرق افغانستان به پایین رودخانه رفتند تا مسیرها و حوضه‌های آبی را بررسی کنند.
بعد از سفری سی‌ماهه، آن‌ها به دریای سرخ در نزدیکی زقازيق کنونی«شهری در مصر» رسیدند. داریوش بر هندیان مسلط شد و از این دریا استفاده کرد. او به مصر سفر کرد و دستور داد دریای سرخ به نیل وصل شود. کانال‌هایی از زقازيق کنونی، از میان وادی توميلات و پایین دریاچه تلخ بزرگ، در نزدیکی سوئز حفر شد. طول این کانال چهار روز سفر و عرض آن برای عبور دو کشتی کنار هم کافی بود.
داریوش برای یادآوری این رویداد، کتیبه‌هایی با نام، سخنان و تصویر خود بر جای گذاشت. در نوشته‌های فارسی باستان آمده است:
«منم داریوش شاه، من پارسی هستم، از پارس مصر را گرفتم، فرمان کندن این ترعه را دادم. از رودخانه‌ای به نام نیل، که در مصر جاری است، تا دریایی که از پارس می‌رود. پس از آن این ترعه کنده شد، چنانکه فرمان دادم و کشتی‌ها از مصر و از میان این ترعه به سوی پارس روانه شدند، چنانکه خواست من بود.»
یکی از مهم‌ترین رویدادهای دوران حکومت داریوش، لشکرکشی او به اروپا بود. اوکراین و جنوب روسیه محل زندگی قبایل شمالی ایرانی به نام سکاها بود. گروهی از آن‌ها پیش‌تر به ماد حمله کرده و برخی کوروش را کشته بودند. بعضی دیگر هنگام تاج‌گذاری داریوش علیه او شورش کرده بودند. این قبایل تهدیدی برای ایران و تجارت با آسیای مرکزی و سواحل دریای سیاه بودند.
داریوش برای تثبیت قدرت ایران، ناوگانی اکتشافی فرستاد تا سواحل دریای سیاه را بررسی کند. آن‌ها با کمک پلی شناور، به اروپا رسیدند و به سمت مصب رود دانوب رفتند. سکاها از مواجهه مستقیم خودداری کردند و هنگام عقب‌نشینی، سرزمین خود را تخریب کردند. داریوش در دشتی هشت قلعه مرزی ساخت، اما سکاها دوباره گریختند.
زمستان نزدیک می‌شد و داریوش تصمیم گرفت عقب‌نشینی کند. شهر یونانی در شمال تصرف شد، اما مقدونیه داوطلبانه تسلیم شد.
منبع: مجموعه پژوهش آکسفورد، ویراستاری دکتر تورج دریایی
پایان پیام
ویراستار متن: زهره درگاهی