کتاب ذهن های پراکنده و ترسیم مسیر التیام درونی
به گزارش گلونی کتاب ذهن های پراکنده یکی از کتابهای تازه منتشر شده نشر میلکان است. نویسنده این کتاب گبور مته و مترجم آن مهسا صباغی است.
کتاب ذهن های پراکنده
در توضیحات این اثر آمده است: «گبور مته در ابتدا به تعریف دقیق ADHD میپردازد و تأکید میکند که این پدیده نه صرفاً یک بیماری عصبی یا ژنتیکی، بلکه بازتابی از تجربههای هیجانی نخستین و روابط والد-کودک در دوران رشد است.
مته با مثالهای بالینی و شخصی نشان میدهد که کمتوجهی نتیجهی ناهماهنگی عاطفی در سالهای ابتدایی زندگی است.
در ادامه توضیح داده میشود که چگونه استرس اولیه، فقدان همدلی، و تعامل ناقص با مراقبان اصلی میتواند مسیر شکلگیری مدارهای عصبی مرتبط با تمرکز و خودنظمدهی را مختل کند.
نویسنده با استناد به علوم اعصاب و مشاهدات بالینی، رابطهی تنگاتنگ میان زیستشناسی و تجربهی هیجانی را روشن میسازد.
گبور مته فرهنگ مدرن را – با شتابزدگی، رقابت و گسست در ارتباطات خانوادگی – بستر تشدیدکنندهی این اختلال معرفی میکند. او نشان میدهد که ADHD نتیجهی ناکامی در پاسخدهی هیجانی در محیطهای پرتنش امروزی است، نه ضعف فردی یا ارثی صرف.
او راهکارهایی برای ترمیم آگاهی هیجانی، خودپذیری و بازسازی توان تمرکز ارائه میدهد. او بر نقش آگاهی از ریشههای درونی، مهربانی با خود، و بازسازی روابط صادقانه تأکید میکند. هدف، نه سرکوب علائم بلکه تبدیل تجربه به درک عمیق خویشتن است.
گبور مته در کتاب ذهنهای پراکنده ضمن ارائهی مثالهای درمانی، بر اهمیت پیوند عاطفی، پذیرش بیقید و شرط، و ایجاد امنیت روانی برای رشد مغز کودک تأکید دارد. او والدین را دعوت میکند تا در فرآیند درک کودک، خودشان نیز بهبود یابند.»
در بخشی از کتاب میخوانیم: «در غربیترین سواحل کانادا در جزیرهی ونکوور، درختان مخروطی کوچک و پرپیچوتابی دیده میشوند که خویشاوندانِ ازرشدبازماندهی درختان صنوبر سترگی هستند که با فاصلهی اندکی در خشکی قد علم کردهاند.
اشتباه است بپنداریم این بازماندگان کوچک و سرسخت به نوعی بیماریِ گیاهی مبتلا هستند. آنها باتوجهبه شرایط نسبتاً دشوارِ آبوهوایی و خاک نامطلوب به بیشترین میزان رشد خود دست یافتهاند.
اگر میخواهیم بدانیم این درختهای کوتوله چرا اینقدر با خویشاوندانِ روییده در قلب خشکی خود متفاوتاند، باید بدانیم آن صنوبرهای افراشتهقامت و ستبر در چه وضعیتی میتوانند رشد کنند. رشد انسان نیز همینطور است.
وقتی میبینیم برخی از افراد نتوانستهاند به شکوفایی کامل تواناییهای بالقوهشان برسند، نباید دلیلش را در بیماریها جستوجو کنیم. فقط باید بپرسیم چه شرایطی، رشد بیحدوحصرِ انسان را تضمین میکند و چه شرایطی مانعِ آن میشود؟»
پایان پیام
بخش «معرفی کتاب» گلونی را دنبال کنید