دندانپزشکی در عصر نئاندرتال؛ انسانهای اولیه ۵۹ هزار سال پیش دندان را سوراخ میکردند
به گزارش گلونی و به نقل از گاردین، کشف یک دندان آسیای ۵۹ هزار ساله در غاری در جنوب سیبری، شواهدی شگفتانگیز از قدیمیترین درمان دندانپزشکی شناختهشده در تاریخ بشر را آشکار کرده است.
پژوهشگران میگویند نئاندرتالها با استفاده از ابزارهای سنگی بسیار ظریف، برای درمان پوسیدگی دندان اقدام به سوراخ کردن آن میکردند؛ اقدامی که دهها هزار سال قدیمیتر از هر نمونه شناختهشده قبلی است. این دندان که متعلق به یک نئاندرتال بوده، دارای حفرهای عمیق در مرکز خود است؛ حفرهای که به گفته دانشمندان در زمان حیات فرد و با استفاده از ابزاری سنگی و تیز ایجاد شده است.
بررسیها نشان میدهد این سوراخ بهصورت عمدی برای کاهش درد و فشار ناشی از عفونت دندان ایجاد شده بود.
دکتر Kseniya Kolobova «کسنیا کولووا»، باستانشناس شاخه سیبری آکادمی علوم روسیه، میگوید این کشف نشان میدهد نئاندرتالها برخلاف تصورات قدیمی، انسانهایی ابتدایی و خشن نبودهاند، بلکه تواناییهای ذهنی و فرهنگی پیچیدهای داشتهاند. به گفته او، این یافته بُعد تازهای از رفتارهای پیشرفته نئاندرتالها را آشکار میکند: انجام درمانهای تهاجمی پزشکی.
این دندان در محوطه باستانی چاگیرسکایا در سیبری کشف شده؛ جایی که پیشتر بقایای نئاندرتالها و هزاران ابزار سنگی نیز از آن بهدست آمده بود.
پژوهشگران با استفاده از تصویربرداری میکروسکوپی و اشعه ایکس دریافتند دندان دچار پوسیدگی شدید بوده و سوراخ ایجادشده تا بخش داخلی دندان پیش رفته است.
برای درک نحوه انجام این کار، دانشمندان روی دندانهای انسان امروزی آزمایش انجام دادند. آنها نشان دادند که با چرخاندن دستی یک ابزار باریک ساختهشده از سنگ جاسپر میان دو انگشت، میتوان حفرهای مشابه ایجاد کرد. این فرآیند بین ۳۵ تا ۵۰ دقیقه زمان مداوم نیاز داشت؛ کاری که بدون شک درد شدیدی به همراه داشته است.
دندانپزشکی در عصر نئاندرتال یک نوع مهارت فنی
پروفسور Justin Durham «جاستین دورهام»، استاد دندانپزشکی دانشگاه نیوکاسل که در این پژوهش حضور نداشت، گفت با وجود ابتدایی بودن ابزارها، کار نئاندرتالها «بسیار قابلتوجه» بوده است.
او توضیح داد ایجاد چنین سوراخی میتوانسته فشار ناشی از عفونت را کاهش دهد و درد بیمار را موقتاً آرام کند؛ چیزی شبیه به نخستین شکل درمان ریشه یا عصبکشی.
دانشمندان معتقدند این کشف نهتنها نشاندهنده مهارت فنی نئاندرتالهاست، بلکه از تحمل و اراده بالای بیمار نیز حکایت دارد. دکتر Lydia Zotkina «لیدیا زوتکینا»، یکی از نویسندگان پژوهش، میگوید: «این فرد میدانست درد درمان موقتی است و برای رهایی از درد شدید دندان باید آن را تحمل کند.»
این کشف بار دیگر تصویری متفاوت از نئاندرتالها ارائه میدهد؛ انسانهایی که نهتنها از بیماران و افراد ناتوان مراقبت میکردند، بلکه هزاران سال پیش از تمدنهای باستانی، دست به درمانهای پیچیده پزشکی زده بودند.
پایان پیام
ترجمه: مریم قرگوزلو