رمان خویشاوند؛ روایتی تأثیرگذار از فقدان مادر و مرزهای عشق در رمان تازه تایاری جونز
به گزارش گلونی رمان «خویشاوند» (Kin) تازهترین اثر تایاری جونز، نویسنده آمریکایی و برنده جایزه ادبی زنان، با روایت زندگی دو دوست صمیمی در جنوب آمریکا، به بررسی تأثیر فقدان مادر، هویت فردی و پیچیدگیهای عشق خانوادگی میپردازد؛ اثری که منتقدان آن را از تأثیرگذارترین رمانهای سال توصیف کردهاند.
داستان در دهه ۱۹۵۰ میلادی و در شهر کوچکی در ایالت لوئیزیانا جریان دارد.
دو شخصیت اصلی، «آنی» و «ورنایس» که دوستانی از دوران کودکی هستند، هر دو بدون حضور مادر بزرگ شدهاند، اما سرنوشت متفاوتی در انتظارشان است.
مادر آنی خانواده را ترک کرده و هنوز زنده است، در حالی که مادر ورنایس به دست پدرش به قتل رسیده است. همین تفاوت، مسیر زندگی این دو زن را به تدریج از یکدیگر جدا میکند.
جونز داستان را با روایت متناوب هر دو شخصیت پیش میبرد و نشان میدهد چگونه غیبت مادر میتواند بر شکلگیری هویت، انتخابهای زندگی و روابط عاطفی افراد سایه بیندازد.
آنی سالها در آرزوی یافتن و آشتی با مادرش زندگی میکند، اما ورنایس تلاش میکند با پذیرش گذشته، آیندهای باثبات برای خود بسازد.
رمان خویشاوند؛ روایتی تأثیرگذار از فقدان مادر و مرزهای عشق در رمان تازه تایاری جونز
یکی از نقاط قوت رمان، پرداخت ظریف به موضوعاتی مانند نژادپرستی، تبعیض طبقاتی و خشونت است.
نویسنده بدون توسل به صحنههای اغراقآمیز، تأثیر این مسائل را بر زندگی شخصیتها به تصویر میکشد و در عین حال با بهرهگیری از نامهنگاری میان دو دوست، پیوند عاطفی آنها را حتی در سالهای دوری حفظ میکند.
منتقد گاردین، نثر جونز را روان، شاعرانه و تأثیرگذار توصیف کرده و معتقد است نویسنده با استفاده از مضامینی مانند راز، دروغ، فقدان و بخشش، داستانی خلق کرده که خواننده را تا پایان با خود همراه میکند.
به باور او، رمان نشان میدهد عشق، هرچند میتواند نجاتبخش باشد، اما اگر بیپاسخ بماند، ممکن است به زخمی عمیق و ماندگار تبدیل شود.
«خویشاوند» در نهایت تنها داستان دو زن نیست، بلکه کاوشی عمیق در مفهوم خانواده، سوگ و عشق مادری است؛ عشقی که میتواند هم سرچشمه آرامش باشد و هم منشأ رنجی که سالها زندگی انسان را تحت تأثیر قرار دهد.
پایان پیام
مترجم: مریم قرهگزلو
بیشتر بخوانید: کتاب داستان بدن انسان؛ تکامل، سلامتی و بیماری؛ چرا بدن ما با دنیای مدرن در جنگ است؟
