زاگرس دوباره در آتش؛ تکرار کابوس 1399 با داغی تازه بر دل طبیعت
به گزارش گلونی، زاگرس دوباره در آتش سوخت و آتش گستردهایی بار دیگر جنگلها و مراتع زاگرس را دربر گرفته و خاطره تلخ تابستان ۱۳۹۹ را زنده کرده است. در روزهای اخیر، چند نقطه از رشتهکوه زاگرس در استانهای فارس و خوزستان طعمه حریق شدهاند؛ رخدادی که بار دیگر ضعف امکانات اطفای حریق، دشواری دسترسی به مناطق کوهستانی و آسیبپذیری این زیستبوم ارزشمند را یادآوری میکند.
آتش در چند نقطه از زاگرس
در روزهای گذشته، ارتفاعات روشنکوه در شهرستان بختگان استان فارس، منطقه کوهمره سرخی شیراز و کوه بدیل در شهرستان بهبهان دچار آتشسوزی شدند. بخش زیادی از عملیات مهار آتش در این مناطق با تلاش نیروهای منابع طبیعی، محیطبانان، آتشنشانان و داوطلبان محلی انجام شده است. وقوع همزمان این آتشسوزیها، نگرانیها درباره تکرار بحرانهای گسترده سال ۱۳۹۹ را افزایش داده است؛ سالی که بخشهای وسیعی از جنگلها و مراتع زاگرس در آتش سوخت.
جانباختن یک فعال محیط زیست
در میان تلخی این روزها، خبر درگذشت «تقی چنگلوایی» فعال محیط زیست و از اهالی روستای اسدآباد، اندوهی عمیق بر دوستداران طبیعت وارد کرد. او هنگام مشارکت در مهار آتشسوزی کوه بدیل جان خود را از دست داد. در بسیاری از آتشسوزیهای زاگرس، نیروهای مردمی و داوطلبان محلی در کنار نیروهای امدادی، بدون تجهیزات کافی، برای جلوگیری از گسترش حریق وارد عمل میشوند؛ تلاشی که گاه با خطرات جبرانناپذیر همراه است.
زندهیاد «تقی چنگلوایی» آتشنشان داوطلب سازمان آتشنشانی شهرداری بهبهان بوده است. اهل روستای اسدآباد و دو دختر ۲ ساله و ۷ ساله دارد.
زاگرس همچنان چشمانتظار پیشگیری
کارشناسان بارها تأکید کردهاند که حفاظت از جنگلهای زاگرس تنها به مهار آتش پس از وقوع آن محدود نمیشود. تقویت تجهیزات اطفای حریق، استفاده از بالگردهای تخصصی، آموزش نیروهای محلی، ایجاد مسیرهای دسترسی و اجرای برنامههای پیشگیرانه از جمله اقداماتی است که میتواند از تکرار چنین حوادثی جلوگیری کند.
زاگرس دوباره در آتش سوخت و یکی از مهمترین رویشگاههای جنگلی ایران طعمه حریق است و هر آتشسوزی، علاوه بر نابودی پوشش گیاهی، زیستگاه گونههای جانوری، منابع آب و خاک منطقه را نیز با خسارتهای بلندمدت مواجه میکند. در این میان، یاد و نام تقی چنگلوایی، که برای حفاظت از طبیعت جان خود را از دست داد، در حافظه دوستداران محیط زیست ماندگار خواهد ماند.
پایان پیام