سیلاب های نیجریه زخم های روانی عمیقی بر جای گذاشتهاند؛ «هر بار باران میبارد، ترس دوباره برمیگردد»
به گزارش گلونی و به نقل از گاردین، در حالی که نیجریه خود را برای فصل تازهای از بارندگیهای شدید و سیلابهای ویرانگر آماده میکند، کارشناسان هشدار میدهند که خسارت این بلای طبیعی تنها به تخریب خانهها و زیرساختها محدود نمیشود.
هزاران نفر از ساکنان مناطق سیلزده علاوه بر از دست دادن خانه و داراییهای خود، با اضطراب، افسردگی و ترس دائمی از تکرار فاجعه دستوپنجه نرم میکنند؛ پیامدهایی که به گفته متخصصان، کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
«دنیل ابیسوا» یکی از ساکنان منطقه شوگونله در شهر لاگوس، از شبی میگوید که سیلاب ظرف چند دقیقه خانهاش را زیر آب برد.
آب ابتدا دیوار حیاط را تخریب کرد و سپس وارد تمام اتاقهای خانه شد و وسایل برقی، اسناد، مدارک تحصیلی و اثاثیه را نابود کرد.
او به همراه همسر، نوزاد دو هفتهای، فرزند چهار ساله و مادر همسرش ناچار شد به خانه همسایه پناه ببرد و چهار ساعت در طبقه بالای ساختمان گرفتار بماند.
خانواده او اکنون در یک هتل اقامت دارند و روزانه حدود ۳۵ هزار نایرا برای اسکان پرداخت میکنند.
ابیسوا میگوید اگرچه خسارت مالی سنگین بوده، اما آسیب روانی این حادثه بسیار عمیقتر است. به گفته او، اکنون هر ابر تیره و هر بارش باران، اضطراب وقوع دوباره سیلاب را در ذهنش زنده میکند.
کارشناسان سلامت روان معتقدند این احساس، نمونهای از «اضطراب اقلیمی» است؛ وضعیتی که افراد پس از تجربه مکرر بلایای طبیعی، همواره در انتظار حادثه بعدی زندگی میکنند.
«فیث آبولوجه»، روانشناس و متخصص درمان آسیبهای روانی، میگوید بسیاری از بازماندگان سیل تنها با شنیدن صدای باران دچار حملات اضطرابی میشوند و خاطرات تلخ گذشته دوباره برایشان زنده میشود.
به گفته او، بسیاری از قربانیان همچنین دچار «سوگ زیستمحیطی» میشوند؛ احساسی که در پی از دست دادن خانه، محل زندگی، زمینهای کشاورزی و حتی هویت اجتماعی شکل میگیرد و میتواند خواب، سلامت جسمی و روابط خانوادگی افراد را برای مدت طولانی مختل کند.
«جوزف موکو»، راننده ۲۶ سالهای که در یکی از مناطق کمارتفاع لاگوس زندگی میکند، میگوید شبهایی که باران میبارد، نمیتواند بخوابد.
او توضیح میدهد همیشه آماده است تا در صورت بالا آمدن آب، وسایلش را جمع کند و از خانه خارج شود. به گفته او، زندگی در چنین شرایطی به معنای زندگی دائمی با استرس و بیخوابی است.
سیلاب های نیجریه زخم های روانی عمیقی بر جای گذاشتهاند
آژانس خدمات هیدرولوژی نیجریه هشدار داده است که در فصل بارندگی امسال بیش از ۱۴ هزار جامعه محلی در معرض خطر بالای سیلاب قرار دارند و دستکم ۱۵ هزار منطقه دیگر نیز با خطر متوسط مواجه هستند.
در ایالت اوگون نیز «گلوری ساندی»، کشاورز خردهپا، بخش عمده محصول ذرت و کدو تنبل خود را در سیلاب از دست داده است.
او میگوید این حادثه نه تنها درآمد چند ماه کار خانوادهاش را نابود کرده، بلکه آینده چهار فرزندش را نیز با ابهام روبهرو کرده است. به گفته او، اگر محصول از بین نمیرفت، میتوانست حدود ۵۰۰ هزار نایرا درآمد کسب کند.
در لاگوس نیز «کنچوکو اوکوسا»، صاحب یک مزرعه پرورش ماهی، نزدیک به هشت هزار قطعه ماهی و ۳۲ مرغ خود را در جریان سیلاب از دست داد.
او میگوید پس از مشاهده ماهیهایی که در محوطه مزرعه شناور بودند، احساس کرد تمام سرمایه و امیدش نابود شده و اکنون حتی به تعطیلی کسبوکارش فکر میکند.
کارشناسان سازمان ملل هشدار میدهند که خانوادههای آواره تنها با از دست دادن خانه روبهرو نیستند، بلکه نااطمینانی نسبت به آینده، امنیت و معیشت نیز فشار روانی سنگینی بر آنها وارد میکند.
با این حال، کمبود خدمات سلامت روان در نیجریه باعث شده بیشتر قربانیان تنها به حمایت خانواده، همسایگان و مراکز مذهبی متکی باشند.
متخصصان تأکید میکنند که با تشدید تغییرات اقلیمی و افزایش وقوع سیلابهای شدید، رسیدگی به سلامت روان باید در کنار تأمین سرپناه، غذا و خدمات درمانی، به یکی از اولویتهای اصلی برنامههای امدادرسانی و مدیریت بحران تبدیل شود.
پایان پیام
ترجمه: مریم قرهگزلو
بیشتر بخوانید: شلاق آبی؛ تهدید نوظهور اقلیمی برای رودخانهها