روستای ده‌زیار کرمان

روستای ده‌زیار کرمان چشم‌انتظار دکل مخابراتی

روستای ده‌زیار کرمان چشم‌انتظار دکل مخابراتی

به گزارش گلونی برای فهمیدن حالِ مردمی که در مناطق دورافتاده این سرزمین، دور از آنتن و اینترنت زندگی می‌کنند، کافی است پای درد دل یکی از ساکنان ده‌زیار بنشینیم؛ روستایی که انگار چند دهه از زمانه خودش عقب مانده است.

من یک ده‌زیاری‌ام؛ دنیای دورمانده از آنتن و اینترنت

آیا می‌توانیم به ۱۰۰ سال پیش، زمانی که از آنتن و اینترنت خبری نبود، بازگردیم؟ بله! فقط و فقط با ساعاتی رانندگی، به روستای ده‌زیار، واقع در استان کرمان، می‌رسیم؛ روستایی با سابقه تاریخی بلند، چیزی قریب به ۱۵۰۰ سال. اما هم‌اکنون جا مانده از هرگونه تاریخ و تحول.

بیا تصور کنیم امروز ۱۸ مرداد سال ۱۴۰۵ است و ما در روستای ده‌زیار زندگی می‌کنیم؛ روستایی ۱۵۰۰ ساله، جا مانده از شهر تاریخی ویران‌شده جنزرود؛ که اکنون از حق کمک‌خواهی، آموزش، کسب‌وکار و رفاه و… جا مانده و با نبود امکانات، رو به ویرانی می‌رود.

بیا یکی از این ۳۰۰۰ نفر و ۶۰۰ خانوار باشیم (برگرفته از سرشماری سال ۱۳۸۵، یعنی ۲۰ سال پیش). بیا دانش‌آموز یا دانشجویی باشیم که در شرایط جنگی کشور و نابسامانی، به‌خاطر نبود اینترنت و دکل مخابراتی، از درس، آموزش، تحصیل و دانستن جا مانده است.

یا مادری باشیم در تکاپوی یک کسب‌وکار خانگی که برای جرعه‌ای رفاه و بیرون کشیدن خود از منجلاب تنگدستی تلاش می‌کند، اما نبود دکل مخابراتی، آنتن و اینترنت، ما را از تلاش‌هایمان بازمی‌دارد.

سالمندی باشیم در تقلای کمک گرفتن از دوست و آشنا، یا در جست‌وجوی اندکی خاطرات قدیمی و همدمی برای تنهایی؛ اما نبود دکل مخابراتی، ما را از تمامی این‌ها محروم کرده است.

مهندس، دکتر یا سرکارگری باشیم که برای واریز حقوق کارمندانمان باید به نزدیک‌ترین دکل مخابراتی که احتمالاً در روستای دیگر یا شهرک دیگری قرار دارد، برویم.

فرض کن از ارتباطات روزمره با دوست و آشنا، فامیل و غریبه هم جا بمانیم.

اصلاً بیا یک جنگل سوخته یا ساختمان آتش‌گرفته‌ای باشیم که برای کمک‌خواهی، تمام روستا را با رنگ نارنجی و قرمز که نشان از خطر می‌دهد، روشن کرده، اما مردم برای کمک‌خواهی و کمک‌رسانی، از یک زنگ ساده هم جا می‌مانند.

عمق فاجعه کجاست؟

این وحشتناک است؛ چراکه استان کرمان یکی از پنج استان حادثه‌خیز کشورمان است. سیل، طوفان، ریزگرد، صاعقه، زمین‌لرزه و آتش‌سوزی از ساده‌ترین بلایای طبیعی است که سالانه در این استان رخ می‌دهد.

این استان یکی از زلزله‌خیزترین مناطق حاشیه دشت لوت محسوب می‌شود و تعداد زلزله‌ها در بعضی مناطق، به‌علت فعالیت‌های معدنی، افزایش یافته است.

استان کرمان از یک سو با خطر زلزله و وجود سامانه‌های گسلی متعدد مواجه است و از سوی دیگر، در حوزه پایش آلودگی هوا با کمبود و فرسودگی برخی تجهیزات سنجش روبه‌روست. در نتیجه، ساکنان این استان آمادگی کافی در برابر وقوع زلزله را ندارند. در چنین شرایطی، حتماً تلفن همراه و آنتن مورد نیاز و حتی واجب است.

روستای ده‌زیار کرمان چشم‌به‌راه شنبه

یکی از همین روزها، مردی از ده‌زیار که از کمبود امکانات به ستوه آمده بود، کارزاری نوشت: «کارزار درخواست نصب دکل مخابراتی در روستای ده‌زیار».

کارزاری که گرچه فقط ۵۲۶ امضا گرفت، اما دغدغه تعداد خیلی بیشتری از مردم بود؛ مردمی که شاید به‌خاطر نبود اینترنت، حتی از امضای کارزار روستای خودشان هم محروم مانده بودند.

با نویسنده کارزار تماس گرفتیم. صدای «مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد» آویزه گوشم شده بود. به هر سختی که بود، موفق شدیم کمی به درد دل ایشان گوش دهیم و از اوضاع آن‌ها خبر بگیریم.

می‌گفتند: «قرار است از شنبه، ۲۴ مرداد، دوباره پروژه را شروع کنند.»

و تو از لحنشان می‌فهمیدی که آن‌ها چقدر چشم‌به‌راه شنبه بودند و چقدر امید و آرزو در آن شنبه نهفته بود.

و شاید آن شنبه اصلاً وجود نداشت اگر کارزار نبود…

پایان پیام

گزارش‌گر: حورا گل‌محمدی

تصویر: پخت نان هیزمی در روستای ده‌زیار

بیشتر بخوانید: تالاب فرهنگ انار؛ زیست‌بومی در دل کویر شهرستان انار

اشتراک در
اطلاع از
0 دیدگاه
تازه‌ترین
قدیمی‌ترین بیشترین رأی
به بالا بروید