چرا قطع سهمیه بنزین خودروهای سال ۸۵ و قبل آن راه نوسازی نیست؟
به گزارش گلونی قطع سهمیه بنزین خودروهای سال ۸۵ و قبل آن، اگر قرار است با هدف کاهش مصرف سوخت، آلودگی هوا یا نوسازی ناوگان انجام شود، باید بخشی از یک برنامه جامع باشد؛ نه تصمیمی که بار اجرای سیاست نوسازی را مستقیماً بر دوش صاحبان خودروهای قدیمی بگذارد.
خودروی فرسوده واقعاً یکی از مسائل جدی حملونقل و آلودگی هواست و نوسازی ناوگان ضرورتی انکارناپذیر است. اما نوسازی زمانی معنا دارد که برای خروج خودروهای فرسوده از چرخه، امکان واقعی جایگزینی فراهم شود. نمیتوان از شهروندی که توان خرید خودروی جدید ندارد خواست خودروی قدیمی خود را کنار بگذارد و همزمان با قطع سهمیه بنزین خودروهای سال ۸۵ و قبل آن، استفاده از همان وسیله را برای او پرهزینهتر کرد.
راهکار کاهش آلودگی هوا، همانطور که در رویکردهای کارشناسی نیز بر آن تأکید شده، مجموعهای از اقدامات همزمان است؛ از اسقاط و جایگزینی ناوگان فرسوده گرفته تا توسعه حملونقل عمومی، ارتقای کیفیت سوخت و کنترل سایر منابع آلاینده.
مسئله اینجاست که وقتی خودرو برای بخش بزرگی از مردم به کالایی دستنیافتنی تبدیل شده، نمیتوان ناتوانی در نوسازی را با محرومیت از سهمیه سوخت جبران کرد.
این کارزار خواستار توقف قطع سهمیه بنزین خودروهای سال ۸۵ و قبل آن و جایگزین شدن سیاستهای حمایتی به جای تصمیمهای تنبیهی است؛ سیاستهایی که هم نوسازی ناوگان را پیش ببرند و هم هزینه آن را بر دوش مردمی نگذارند که خودشان قربانی فرسودگی اقتصادی و ناکارآمدی سالهای گذشتهاند.
اگر شما هم با تصمیمی که هزینه نوسازی ناوگان را بر دوش مردم میگذارد مخالفید، با امضای این کارزار به مطالبه توقف قطع سهمیه بنزین خودروهای سال ۸۵ و پیش از آن بپیوندید.
لینک کارزار: اعتراض به طرح غیرمنطقی قطع سهمیه بنزین خودرو تولید سال ۸۵ و قبل آن
پایان پیام
بیشتر بخوانید: تخلفات خطرناک موتورسواران؛ مطالبه برخورد جدی با قانونشکنی در خیابان