ژولیوس سزار؛ قتلی که جمهوری روم را به امپراتوری تبدیل کرد
به گزارش گلونی، در تاریخ جهان، ترورهای بسیاری رخ دادهاند، اما کمتر قتلی به اندازه ترور ژولیوس سزار توانسته مسیر یک تمدن را تغییر دهد. روز ۱۵ مارس سال ۴۴ پیش از میلاد، در قلب مجلس سنای روم، مردی که بسیاری او را قدرتمندترین فرمانروای زمان خود میدانستند، به دست نزدیکترین همپیمانانش کشته شد؛ قتلی که نهتنها به عمر جمهوری روم پایان داد، بلکه راه را برای شکلگیری امپراتوری روم هموار کرد.
ژولیوس سزار پس از سالها پیروزی در جنگهای مختلف، به محبوبترین و قدرتمندترین شخصیت روم تبدیل شده بود. او با فتح سرزمین گل، ثروت و نفوذ فراوانی به دست آورد و پس از عبور از رود روبیکن، جنگ داخلی را آغاز کرد؛ جنگی که در نهایت او را به مقام «دیکتاتور مادامالعمر» رساند.
اما همین قدرت، نگرانی بسیاری از سناتورهای روم را برانگیخت. آنها بیم داشتند سزار جمهوری را از میان ببرد و خود را به پادشاه تبدیل کند؛ عنوانی که برای رومیان یادآور حکومتهای استبدادی بود.
در نتیجه، گروهی متشکل از بیش از ۶۰ سناتور تصمیم گرفتند او را ترور کنند. در میان آنان، نام مارکوس یونیوس بروتوس بیش از همه در تاریخ ماندگار شد؛ کسی که سزار او را از نزدیکان و افراد مورد اعتماد خود میدانست.
صبح ۱۵ مارس، که در تقویم روم به «اید مارس» مشهور بود، سزار برای شرکت در جلسه سنا وارد ساختمان شد. توطئهگران به بهانه گفتوگو به او نزدیک شدند و ناگهان با خنجر به او حمله کردند. بر اساس روایتهای تاریخی، سزار دهها ضربه چاقو دریافت کرد و در همان محل جان باخت.
مشهورترین بخش این روایت، جملهای است که به سزار نسبت داده میشود: «تو هم، بروتوس؟» هرچند بسیاری از تاریخپژوهان معتقدند سند قطعی برای بیان این جمله وجود ندارد و شهرت آن بیشتر به نمایشنامه مشهور ویلیام شکسپیر بازمیگردد.
ترور ژولیوس سزار یک رویداد سیاسی
اما برخلاف انتظار توطئهگران، ترور سزار جمهوری روم را نجات نداد. این قتل، جنگهای داخلی تازهای را آغاز کرد که سرانجام به قدرت گرفتن فرزندخوانده او، آگوستوس انجامید. آگوستوس نخستین امپراتور روم شد و جمهوری چندصدساله روم جای خود را به امپراتوری داد؛ حکومتی که برای قرنها بر بخش بزرگی از اروپا، خاورمیانه و شمال آفریقا سلطه داشت.
امروز، بیش از دو هزار سال از آن روز میگذرد، اما ترور ژولیوس سزار همچنان یکی از مهمترین رویدادهای سیاسی تاریخ جهان به شمار میرود؛ رویدادی که نشان داد گاهی حذف یک نفر، نهتنها بحران را پایان نمیدهد، بلکه آغازگر عصری تازه در تاریخ بشر میشود.
پایان پیام
گردآوری: زهره درگاهی