لزوم آموزش مهارت کسب و کار به کودکان از خانه
به گزارش گلونی، آموزش مهارتهای کسبوکار و کارآفرینی را میتوان خیلی زودتر از آنچه تصور میکنیم آغاز کرد؛ حتی پیش از ورود کودک به مدرسه. خانه نخستین محیطی است که کودک در آن با مفهوم انتخاب، مسئولیتپذیری، خرید، برنامهریزی و تصمیمگیری آشنا میشود و والدین نخستین الگوهای او در این زمینه هستند.
قرار نیست کودک از سالهای ابتدایی با مفاهیم پیچیده اقتصادی یا راهاندازی یک کسبوکار آشنا شود. آنچه اهمیت دارد، شکلگیری نگرشی درست نسبت به کار، پول، تلاش، خلاقیت و حل مسئله است. برای مثال، کودک میتواند یاد بگیرد که منابع محدود هستند، برای رسیدن به یک هدف باید برنامهریزی کرد و میان «خواستن» و «نیاز داشتن» تفاوت وجود دارد.
نقش والدین در این میان بسیار مهم است. رفتار آنها با هزینهها، نحوه خرید کردن، شیوه تصمیمگیری و حتی برخوردشان با شکست و اشتباه، بهصورت مستقیم یا غیرمستقیم به کودک منتقل میشود. اگر والدین به جای پاسخ دادن به همه نیازهای کودک، فرصت انتخاب و تصمیمگیری متناسب با سن او را فراهم کنند، زمینه برای پرورش استقلال و مسئولیتپذیری بیشتر خواهد شد.
از سوی دیگر، میتوان از اتفاقات ساده روزمره برای آموزش استفاده کرد؛ از مشارکت کودک در خرید و مقایسه قیمتها گرفته تا پسانداز برای خرید وسیلهای که دوست دارد یا ساخت و فروش یک کاردستی ساده. هدف از این فعالیتها کسب درآمد نیست، بلکه کودک باید رابطه میان ایده، تلاش، ارزشآفرینی و نتیجه را تجربه کند. مهم است که در این مسیر، به جای تحمیل مسیر شغلی مورد علاقه بزرگترها، کنجکاوی و خلاقیت کودک تقویت شود.
لزوم آموزش مهارت کسب و کار به کودکان از خانه
البته آموزش این مهارتها نباید در خانه متوقف شود. مدرسه باید ادامهدهنده مسیری باشد که از خانواده آغاز شده است. مدارس میتوانند در کنار آموزشهای نظری، فرصتهایی برای تجربه کار گروهی، حل مسئله، ایدهپردازی، مدیریت منابع، آشنایی با مفاهیم مالی و اجرای پروژههای کوچک فراهم کنند؛ آموزشهایی که کودک را از حفظ کردن مفاهیم به سمت تجربه کردن و بهکارگیری آنها سوق میدهد.
همچنین نباید موفقیت را صرفاً با میزان درآمد یا نتیجه اقتصادی یک فعالیت به کودک آموزش داد. خلاقیت، پشتکار، توانایی ارتباط با دیگران، کار تیمی و پذیرش شکست، بخش مهمی از مهارتهایی هستند که بعدها در زندگی شغلی کودک نقش خواهند داشت.
اگر قرار است نسل آینده آمادگی بیشتری برای ورود به دنیای متغیر کسبوکار داشته باشد، این آموزش باید از خانه آغاز شود و در مدرسه و جامعه ادامه پیدا کند. کودکی که از همان ابتدا یاد میگیرد برای یک مسئله راهحل پیدا کند و برای ایدهاش قدم بردارد، در آینده فقط به دنبال یک شغل نخواهد بود؛ میتواند به فکر ساختن فرصتهای تازه هم باشد.
در پایان هدف آموزش کسبوکار به کودکان این نیست که همه آنها در آینده کارآفرین شوند؛ بلکه قرار است نسلی مستقلتر، خلاقتر، مسئولیتپذیرتر و آمادهتر برای مواجهه با مسائل زندگی و دنیای کار تربیت شود. این مسیر از خانه آغاز میشود و مدرسه میتواند آن را به تجربهای منسجم و اثرگذار تبدیل کند.
پایان پیام