ایران از راه‌آهن تا تسلای پرنده
به گزارش گلونی، رضا ساکی در یادداشتی با عنوان «ایران از راه‌آهن تا تسلای پرنده» در کانال تلگرامی خود، با نگاهی به فناوری‌های نوین، از هزینه عقب‌ماندن ایران از تحولات فناورانه جهان می‌نویسد.
ایران از راه‌آهن تا تسلای پرنده
نسل جدید رودستر تسلا را اغلب مردم جهان دیدند و برخی گمان کردند فیلمی است که با هوشواره درست شده اما در زمانی کوتاه باور کردند که این یک ماشین پرنده است.
واکنش‌ها میان مردم عادی و کارشناسان متفاوت است. ما با حیرت به تماشای این صحنه نشستیم اما به گفته یورورنیوز، برخی تحلیلگران برای این مدل جدید ارزش تجاری محدودی قائل‌اند.
مثلا ریکو لومن، اقتصاددان ارشد بخش حمل‌ونقل و لجستیک در آی‌ان‌جی، این ارائه را «یک ترفند تبلیغاتی که تصویر تسلا را به‌عنوان شرکتی نوآور برجسته می‌کند و برای برند ارزش می‌سازد» می‌داند.
به نظر بعید است که این فناوری خیلی زود وارد خیابان‌ها بشود اما نکته مهم اصلا استفاده از آن نیست، بلکه همین آزمایش و همین نمایش فناوری، خودش پیام است.
جهان با هوشواره‌ها به سرعت در حال تجربه‌های نو است. نسل جدید رودستر تسلا پیامی روشن دارد: آینده از همین الان قابل لمس است و دیر یا زود، اتفاق می‌افتد. این همان لحظه راه‌آهن است. لحظه هواپیماست. لحظه تلگراف و تلفن است. هر کشوری سریع‌تر در این مسیرها گام بردارد، آینده‌ای روشن‌تر دارد.
ما به‌خوبی درد و رنج عقب ماندن از فناوری را می‌دانیم. راه‌آهن خیلی طول کشید تا در ایران فراگیر بشود اما بسیاری از کشورها خیلی زودتر، بیش از صد سال تجربه استفاده از آن را داشتند.
دیر پیوستن به روح فناورانه زمانه، می‌‌تواند قرن‌ها ما را عقب بیندازد. ما ایرانی‌ها ۳۸۱ سال دیرتر صاحب چاپخانه شدیم و ۲۱۵ سال از عمر روزنامه‌ها در جهان می‌گذشت که صاحب روزنامه شدیم و به قول دکتر مهدی محسنیان‌راد، آن طور که باید کهکشان گوتنبرگ را تجربه نکردیم.
نسل جدید رودستر تسلا، ادامه همین داستان است. هوشواره‌ها همین‌طور و استفاده از انرژی‌های نو از جمله «زمین‌گرمایی» را هم باید به این فهرست اضافه کرد.
پایان پیام
بیشتر بخوانید: بال‌های ایرانی