واگذاری یا اجاره اراضی چابهار؛ توسعه برای چه کسی و به چه قیمتی؟
به گزارش گلونی، چابهار فقط یک بندر تجاری نیست؛ موقعیت جغرافیایی این بندر در ساحل دریای عمان، آن را به یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های ایران برای تجارت دریایی، ترانزیت کالا و ارتباط با بازارهای منطقه تبدیل کرده است. به همین دلیل، هر تصمیمی درباره زمین‌ها و زیرساخت‌های این منطقه باید با توجه به منافع ملی و آینده اقتصادی ساکنان آن بررسی شود.
طرح موضوع اختصاص حدود ۱۱۰ هکتار زمین در چابهار به طرف افغانستانی، بحث‌هایی درباره شیوه واگذاری اراضی، حدود حقوق سرمایه‌گذاران خارجی و نحوه صیانت از منافع ایران به راه انداخته است. در چنین شرایطی، روشن‌شدن جزئیات توافق احتمالی و انتشار اطلاعات دقیق درباره ماهیت حقوقی آن، اهمیت زیادی دارد.
سهم مردم سیستان‌وبلوچستان از توسعه چابهار
در کنار ملاحظات اقتصادی و راهبردی، یک پرسش اساسی نیز مطرح است: سهم مردم سیستان‌وبلوچستان از توسعه چابهار چقدر خواهد بود؟ این منطقه با وجود موقعیت ممتاز تجاری و ترانزیتی، همچنان با چالش‌هایی در زمینه اشتغال و توسعه زیرساخت‌ها روبه‌روست. بنابراین، هر برنامه توسعه‌ای باید به ایجاد فرصت‌های شغلی برای نیروهای بومی، تقویت کسب‌وکارهای محلی و بهبود شرایط زندگی مردم منطقه نیز توجه کند.
در همین زمینه، کارزاری با عنوان «درخواست جلوگیری از واگذاری ۱۱۰ هکتار از تنها بندر اقیانوسی ایران، چابهار، به افغانستان» شکل گرفته است. این کارزار از مسئولان می‌خواهد هرگونه واگذاری گسترده اراضی چابهار به طرف‌های خارجی را متوقف کنند و درباره ابعاد حقوقی، اقتصادی و امنیتی چنین تصمیم‌هایی شفاف‌سازی شود.
حفظ منافع ملی و توسعه پایدار چابهار، نیازمند تصمیم‌گیری شفاف و پاسخ‌گویی مسئولان است. برای همراهی با این مطالبه، متن کارزار را بخوانید و در صورت موافقت، آن را امضا کنید.
لینک کارزار: درخواست جلوگیری از واگذاری ۱۱۰ هکتار از تنها بندر اقیانوسی ایران، چابهار، به افغانستان
پایان پیام
بیشتر بخوانید: درخواست اجرای منصفانه ماده ۱۰۶ برنامه هفتم برای کارکنان و بازنشستگان