روز روستا و عشایر و تجربه‌ای خاطره‌انگیز در مواجهه با عشایر
به گزارش گلونی پانزدهم مهرماه در تقویم ملی ایران روز روستا و عشایر نام‌گذاری شده است.
ایران در گذشته یکی از پرجمعیت‌ترین عشایر را داشته و حالا روز به روز شاهد کاهش جمعیت عشایر کشور هستیم.
روز روستا و عشایر
عشایری که در قوم‌های مختلف ایرانی حضور دارند و به زبان‌ها و گویش‌های مختلفی نیز صحبت می‌کنند. از جمله معروف‌ترین ایلات عشایری کشور می‌توان به بختیاری‌ها، لک‌ها، جاف‌ها، قشقایی‌ها، شاهسون‌ها، افشارها و… اشاره کرد.
آیا شما تا به حال تجربه برخورد با عشایر از نزدیک را داشتید؟ آیا تا به حال نشستید و به کوچ زیبای عشایر چشم دوختید؟ در فیلم و تلویزیون منظورم نیست. منظورم تماشای کوچ عشایر از نزدیک است.
سال‌هایی که به همراه خانواده در اطراف شهر خرم‌آباد زندگی می‌کردیم، هنگام کوچ عشایر یکی از جذاب‌ترین خاطرات عمرم رقم می‌خورد.
عشایر برای کوچ می‌آمدند و از کنار شهر خرم‌آباد می‌گذشتند و ما هم که خانه‌مان در مسیر کوچ عشایر بود ساعت‌ها شگفت‌زده پشت پنجره یا داخل بالکن می‌ایستادیم و شکوه این رویداد حیرت‌انگیز را تماشا می‌کردیم.
می‌گویم ساعت‌ها چون که واقعاً چندین ساعت طول می‌کشید تا یک ایل از جلوی منزل ما عبور کند.
صدها راس گوسفند و اسب و خر و سیاه چادرهای بسته‌بندی شده و تجهیزات دیگر را نگاه می‌کردیم و لذت می‌بردیم از این همه جذابیت.
صدها تن عشایر از پیر و جوان و زن و مرد و کودک با آن لباس‌های رنگارنگ زیبا از جلوی چشمان متحیر ما عبور می‌کردند و گاه آواز پیرمرد عشایری به همراه صدای زنگوله‌ی بره‌های شیطان گله، موسیقی محصورکننده‌ای را شکل می‌داد.
دیدن بره‌ی سفید و بانمکی که داخل خورجین نشسته و سرش را بیرون داده تا از منظره لذت ببرد یکی از زیباترین صحنه‌هایی است که در عمرم به چشم دیده‌ام.
ما همانطور که برای عید نوروز و شب چله روزشماری می‌کردیم برای فرارسیدن فصل کوچ عشایر هم لحظه‌شماری می‌کردیم.
ما همان سال‌ها از خرم‌آباد مهاجرت کردیم و دیگر سعادت خیره شدن به آن شکوه را پیدا نکردیم.
اما خوشحالیم. خوشحالیم که جزو افرادی بودیم که شاهد آخرین کوچ‌های عظیم سنتی عشایر بودیم.
حالا دیگر عشایر جمعیت‌شان کاهش یافته و خیلی‌هایشان از حالت سنتی روبه مدرنیته آوردند. حالا دیگر تمام بار و بندیل را سوار چند دستگاه نیسان می‌کنند و دو دقیقه گرد و خاکی می‌کنند و رد می‌شوند.
صد افسوس که دامنه کوه‌ها و دشت‌هایی هم که جایگاه عشایر بود این روزها با کمپ آفرودها و کمپینگ گردشگران و… تصاحب شده است و آن‌ها دیگر آن خلوت خود را خیلی سخت پیدا می‌کنند.
روز عشایر بر معدود عشایرهای باقی مانده کشور که با هزار سختی تلاش می‌کنند هم‌چنان زیبا زندگی کنند مبارک باشد.
پایان پیام
نویسنده: محسن فراهانی