هوشنگ پیشدادی که بود؟
به گزارش گلونی نام هوشنگ «کسی که خانه‌های خوب فراهم می‌کند.» یا «کسی که خانه‌های خوب می‌بخشد.» معنا می‌دهد.
هوشنگ در شاهنامه پسر سیامک و نوه گیومرث، نخستین انسان است.
زمانی سیامک در تقابل با پسر اهریمن کشته می‌شود، هوشنگ به همراهی پدربزرگش به دادخواهی پدر برمی‌خیزد و زمانی که بر آن دیو سیاه غلبه پیدا می‌کند، دوران پادشاهی گیومرث به پایان رسیده و دوره شاهی هوشنگ و البته همزمان با آن دوران شاهان پیشدادی آغاز می‌شود.
هوشنگ در اوستا پَرَداته لقب دارد. این لقب «کسی که برای حکومت تعیین شده است.» یا «کسی که نخست آفریده شد.» معنا می‌دهد و در فارسی میانه (پهلوی) و فارسی امروز به صورت پیشداد تداوم پیدا کرده و به معنی «نخستین کسی است که قانون می‌آورد.» در یشت‌ها، بخشی از اوستا کتاب مقدس زرتشتیان نام هوشنگ در زمره آنانی آمده است که برای ایزد آناهیتا قربانی کرده‌اند.
هوشنگ آن کسی است که در اسطوره‌ها دیوها و جادوگرها از مقابل او می‌گریزند و دیوهای مَزَن به دست او از بین رفته‌اند.
همچنین کشف آتش هم به او نسبت داده شده و آن‌گونه که شاهنامه روایت می‌کند؛ روزی هوشنگ و همراهانش در کوه و دشت به سر می بردند که از دوردست ماری به چشم‌شان می‌آید.
هوشنگ با تمام قدرت سنگی به سوی مار پرتاب می‌کند و آن سنگ به سنگ دیگری اصابت پیدا کرده و به این صورت برای اولین‌بار آتش کشف می‌شود.
در بین جشن‌های ایرانی، جشن سده نیز که مرتبط با آتش است، به هوشنگ و کشف آتش نسبت داده شده است.
سندباد نامه؛ ادبیات منثور پهلوی
هزار افسان؛ داستانی منثور از دوران ساسانی
پایان پیام
نویسنده: کیمیا قنبری