از جشن خدیر نبی در اردبیل چه می‌دانیم؟
به گزارش گلونی گویا در اکثر شهرها و روستاهای آذربایجان این جشن خاص (جشن خدیر نبی) به نحوی جاری بوده است.
به عنوان مثال در اردبیل چهار روز آخر چله بزرگ زمستان و چهار روز اول چله کوچک زمستان را کورداوغلی یا خدیر نبی می‌گویند و معتقدند در این روزها که به چارچار نیز معروف است، سرمای زمستان کمتر شده و زمین گرم‌تر می‌شود.
چارچار به طرز عجیبی بین مردم با حضرت خضر(خدیر نبی) گره خورده است.
این جشن اکثرا از جانب زنان خصوصا آن‌هایی که حاجت یا نیازی دارند، برگزار می‌شود. به این صورت که همسایه‌ها، اقوام و دوستان را به خانه خود دعوت کرده و هرکدام از مهمانان به قدر وسع خود گندم، ذرت، ارزن، نخود، عدس، ماش، لوبیا، کنجد، تخم گشنیز و… می‌آورند و با این دانه‌ها و قاووت یا گاووت درست می‌کنند.
برای درست کردن قاووت ابتدا دانه‌ها را سرخ کرده و بعد آن را آرد می‌کنند. بعد آن را به اتاقی خلوت برده و طشت آرد را وسط یک شال سفید یا قرمز می‌گذارند. در طرفین شال هم شمع روشن کرده، یک جلد قرآن، آینه، سجاده و شانه قرار می‌دهند.
سپس مهمان‌ها به صرف شام پرداخته و به رقص و آواز می‌پردازند و بعد مهمان‌ها به اتاقی که قوت در آن است رفته و هر کدام یک قاشق آرد روی دست خود می‌ریزند و از حضرت خضر حاجت می‌طلبند و بعد به خانه‌هایشان باز می‌گردند.
بعد از اتمام مهمانی نیز صاحب خانه در اتاقی که طشت آرد در آن قرار گرفته را می‌بندد. چراکه معتقدند حضرت خضر نیمه‌شب به آن اتاق رفته، نماز می‌خواند و دستش را بر روی آرد می‌گذارد و محل را ترک می‌کند. فردای آن روز در اتاق را باز می‌کنند و همه برای دیدن جای دست حضرت خضر دوباره به آن خانه مراجعه می‌کنند.
گفتیم این مراسم به نام دیگری یعنی کورداوغلی نیز معروف است. افسانه‌ای در اردبیل می‌گوید که کورداوغلی که مردی نیکوکار بوده است در یکی از همین روزهایی که مردم قاووت درست می‌کردند، مسافر بوده و در کولاک و بوران گیر می‌کند و طی یک معجزه کورداوغلی از زیر بهمن نجات پیدا کرده و مردم او را سلامت پیدا می‌کنند.
جشن سارکیس مقدس و روایت‌هایی گوناگون
پایان پیام
نویسنده: کیمیا قنبری