مستندی درباره یک پرنده در حال انقراض
به گزارش گلونی مستند «شاهین لیل» به کارگردانی و تهیهکنندگی نصرالله محمدی ایازی، یکی از آثار شاخص چهلوسومین جشنواره فیلم فجر، به موضوع حیاتوحش و خطر انقراض پرندهای به نام شاهین لیل پرداخته است.
محمدی با اشاره به علاقه دیرینهاش به این پرنده زیبا، ایده ساخت این مستند را مرتبط با دوران کودکیاش میداند. او میگوید که در آن زمان، شاهین لیل در طبیعت ایران بسیار فراوان بود، زیرا شرایط اقلیمی مطلوبی مانند بارش برف در زمستان و چشمههای فراوان در تابستان وجود داشت. اما با کاهش بارندگی و خشکشدن منابع آبی، زیستگاههای این پرندگان به مرور نابود شده و جمعیت آنها کاهش یافت.
محمدی از سال ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۳، به مدت هشت سال، روی این مستند کار کرده است. او ساخت این اثر را تلاشی برای جلوگیری از انقراض شاهین لیل میداند و معتقد است که سلامت انسانها وابسته به طبیعت سالم و بقای گونههای حیاتوحش است. این مستندساز بر اهمیت حمایت از محیطزیست تأکید کرده و یادآور شده که ساخت چنین مستندهایی نه تنها مستلزم عشق و علاقه، بلکه نیازمند بودجه و امکانات کافی است. او بدون اسپانسر و با بودجه محدود، ساخت این اثر را به تنهایی به پیش برده و با چالشهای متعددی روبرو بوده است.
یکی از بزرگترین دشواریهای او در طول پروژه، کمیابی شدید شاهین لیل در ایران بود که باعث میشد ماهها و حتی سالها برای یافتن و فیلمبرداری از آن زمان صرف کند. در حالی که در کشورهای خارجی تیمهای بزرگی برای ساخت مستندهای حیاتوحش فعالیت میکنند، محمدی این اثر را به تنهایی به انجام رسانده است. او همچنین به رقابت مستندسازان ایرانی با همتایان خارجی اشاره کرده و توانمندی آنها را با وجود کمبود امکانات تحسین کرده است.
مستندی درباره یک پرنده در حال انقراض
مستند «شاهین لیل» با تحقیقات علمی و میدانی ۲۵ ساله همراه بوده و بهعنوان یک منبع علمی دقیق برای متخصصان محیطزیست طراحی شده است. محمدی برنامه دارد که نتایج این پژوهشها را بهصورت مقاله به سازمان محیطزیست ارائه دهد تا به طور گسترده در دسترس علاقهمندان قرار گیرد. او بر اهمیت توجه به مستندسازی در حوزه حیاتوحش تأکید دارد و علت تولید اندک این نوع آثار در ایران را نبود حمایت مالی میداند. به گفته او، ساخت مستند حیاتوحش هزینهبر و زمانبر است و اغلب مستندسازان صرفا از روی علاقه شخصی به این حرفه ادامه میدهند.
در نهایت، محمدی با اشاره به دشواریها و هزینههای بالای تولید مستندهای حیاتوحش، بر لزوم حمایتهای بیشتر از مستندسازان ایرانی تأکید کرده و معتقد است که این حمایتها میتوانند منجر به تولید آثار بیشتر و حفظ بهتر طبیعت و گونههای در معرض خطر شوند.
پایان پیام
بیشتر بخوانید: مسابقه تبلیغات سینمای ایران در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر