پیشینه تاریخی خلیج فارس از زبان تورج دریایی
نام خلیج فارس ریشه در تاریخ و هویت ایران دارد.
به گزارش گلونی داریوش، پادشاه هخامنشی در سنگ‌نوشته‌ای که در کنار کانال سويز در مصر از خود به یادگار گذاشته است، به دریای پارس اشاره کرده است.
به گفته تورج دریایی، تاریخ‌نگار و سرویراستار دانشنامه ایرانیکا، تاریخ‌نگاران یونانی مانند هرودوت و گزنوفن، در نوشته‌هایشان به خلیج فارس (پرسیکون کولپوس) اشاره کرده‌اند و پس از آن‌ها نویسندگان رومی هم از همین نام (سینوس پرسیکوس) برای اشاره به آبراه میان ایران و شبه جزیره عربستان استفاده کردند.
به گفته آقای دریایی، در دوران پس از اسلام هم تاریخ‌نگاران و جغرافی‌نویسان در متون عربی مانند صورت اقالیم و مسالک و الممالک از خلیج فارس استفاده کرده‌اند.
در قرن دوم میلادی، بطلمیوس، جغرافی‌دان و ریاضی‌دان یونانی-مصری در نقشه‌ای که از جهان شناخته شده آن دوران رسم کرد، به نام خلیج فارس اشاره کرد.
با آغاز تجارت دریایی اروپایی‌ها و باز شدن پای آن‌ها به اقیانوس هند و خلیج فارس، در بیشتر نقشه‌های رسم شده در اروپا، نام خلیج فارس به چشم می‌خورد.
هر چند که در نقشه‌های رسم شده در قرن هفدهم میلادی در چند مورد به نام دریای قطیف (نام بندری در شبه‌جزیره عربستان) و بندر بصره (نام مورد استفاده عثمانی‌ها پس از تسلط برعراق) برای اشاره به خلیج فارس اشاره شده است.
از قرن هفدهم به بعد دیگر تقریبا اثری از نام بندر قطیف در نقشه‌های اروپایی‌ها دیده نمی‌شود و نام بندر بصره هم عمومیت پیدا نمی‌کند.
با این حال، در نقشه‌های معتبر تاریخی به نام‌های دیگری دیده نمی‌شود.
تلاش‌های جدی برای جایگزینی نام خلیج فارس با نام‌های جعلی از دهه ۱۹۶۰ و با اوج‌گیری ناسیونالیسم عربی آغاز شد و پس از خروج بریتانیا از منطقه، با تشکیل کشورهای جدید و افزایش نفوذ مالی آن‌ها به ویژه در سال‌های اخیر شدت گرفته است.
پایان پیام
متبع: بی‌بی‌سی
بیشتر بخوانید: