سالمند هوشمند و افزایش عملکرد ذهنی
«نتایج پژوهشی تازه نشان می‌دهد سالمندانی که از تلفن‌های هوشمند و دستگاه‌های دیجیتال استفاده می‌کنند، با سرعت کمتری دچار افت توانایی‌های ذهنی می‌شوند.»
در چند سال اخیر یکی از بحث و جدل‌های رایج بین والدین و نسل جوان استفاده و یا استفاده بیش از حد از تلفن همراه فرزندان است که به طبع من هم از این چالش‌ها بی‌بهره نبوده‌ام.
در یک بازه زمانی که خانواده یقین پیدا کرده بودند استفاده از گوشی همراه و اینترنت موجب دوری من از آن‌ها شده و میزان محبتم به آن‌ها را کم کرده است برای اثبات علاقه و محبتم به پدر و مادر، با دادن اطلاعاتی از جمله اینکه سالمندانی که به‌طور منظم از رایانه، گوشی هوشمند، اینترنت یا ترکیبی از این فناوری‌ها استفاده می‌کنند، افت شناختی کمتری را تجربه می‌کنند، آن‌ها را تشویق به خرید گوشی هوشمند کردم.
تا اینکه همین اطلاعات سرهم‌بندی شده یک ذهن معتاد به فضای مجازی را دکتر جرد بنج، عصب‌روان‌شناس بالینی در مرکز حافظه دانشگاه آستین تگزاس، تایید کرد: «استفاده از این فناوری‌ها به عملکرد بهتر ذهنی ارتباط دارد؛ برخلاف نگرانی‌هایی مانند پوسیدگی مغز (کاهش تدریجی توانایی مغز در اثر مصرف بیش از حد محتوای سطحی و سرگرمی‌های دیجیتال)، تخلیه ذهنی (خستگی ذهنی یا تحلیل تدریجی توان شناختی ناشی از مصرف بی‌وقفه اطلاعات دیجیتال) یا زوال ذهنی دیجیتال.»
این یافته‌ها دیدگاه رایج درباره پدیده موسوم به «آلزایمر دیجیتالی» را به چالش می‌کشد؛ فرضیه‌ای که بر اساس آن، استفاده بیش از حد از تکنولوژی‌های نوین موجب افت شناختی در دوران سالمندی می‌شود.
با تاکید براینکه ابزارهای دیجیتال می‌توانند افراد را در فعالیت‌های پیچیده مشارکت دهند، اقدام به نصب سرگرمی‌های مورد علاقه‌شان کردم و باعث شدم پدرم با بازی آمیرزا و حل جدول و مادرم با سخرانی‌های محبوبش ساعت‌ها میخکوب گوشی همراهشان باشند.
سالمند هوشمند و افزایش عملکرد ذهنی
با خرید بسته‌های اینترنتی مکرر نیز تیر خلاص علاقه قلبی‌ام به آن‌ها را زدم، با آن که به مرور زمان احساس کمبود توجه و محبت را از طرف آن‌ها حس می‌کردم.
شرایط به‌گونه‌ای پیش رفت که چالش‌ها دوباره برگشت و اینبار من بودم که به بی‌توجهی آن‌ها معترض شده و از اینکه ساعت‌ها بدون اهمیت به حضور من غرق در فضای مجازی و به‌خصوص دیدن فیلم‌های ارسالی از نوه‌های عزیزشان هستند، اعلام نارضایتی کردم.
پدرم در پاسخ به درخواست‌های من و با اشاره مستند به مقاله‌های منتشرشده گفت: محققان تاکید کرده‌اند که نوع استفاده از فناوری نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. استفاده منفعلانه و نشسته مانند تماشای تلویزیون احتمالاً سودی برای مغز ندارد، اما استفاده‌های فعال، اجتماعی یا «جبرانی» (به عنوان مثال استفاده از تماس‌های تصویری، پیام‌رسان‌ها و شبکه‌های اجتماعی برای جبران کاهش ارتباطات اجتماعی) می‌تواند به سلامت ذهنی در سالمندی کمک کند.
پایان پیام
نویسنده: فاطمه زهدی
بیشتر بخوانید: