زباله سوز نوشهر منبع پایدار آلایندگی به جای راه حل محیط زیستی
با رشد جمعیت و توسعه شهرها، زمین و منابع طبیعی به تدریج کمیاب و مشکلاتی را نمایان نموده و متعاقبا افزایش حجم پسماند و دفع آنها معضلی جدی تبدیل گردیده است.
به گزارش گلونی علاوه بر بوی آزاردهنده و تصویر ناخوشایند آلودگی منابع گران‌بها همچون آب، اثرات ظاهری و منفی محیط زیستی ناشی از دفع نامناسب پسماندها، اکنون بیش از پیش، توجه جدی و نگاه علمی به مقوله مدیریت پسماند را می‌طلبد. به‌دلیل عدم آگاهی عمومی و عدم جدی انگاری به مساله پسماند در کشورهایی که با انبوهی از مشکلات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی مواجهند، شرایط جهت بررسی علمی و فنی، همواره چالش‌برانگیز و دست نیافتنی بوده است.
درعین‌حال علاقه عمومی برای داشتن محیطی مطلوب و سالم از یک سو، درآمدزایی و ابعادقتصادی دفع پسماند از سویی دیگر، سازمان‌های ذیصلاح را ملزم به چاره‌جویی وادار نموده است. چنانچه می‌دانید اقدامات بهداشتی جهت دفع پسماند در شهرهای بزرگ غالباً مستلزم صرف هزینه هنگفت می‌باشد.
همچنین افزایش جمعیت شهری با افزایش سرانه مصرف و پسماندهای تولیدشده در ارتباط است. ترکیب جدید پسماندهای شهری و دگرگونی شکلی آن با سیستم بسته‌بندی نوین در مقایسه با گذشته تفاوت بسیاری داشته است به‌طوری‌که سیستم بسته‌بندی جدید سبب افزایش میزان زائدات و پسماندهای جامد و غیرقابل بازیافت در طبیعت می‌گردد. البته باید گفت تحولی عظیم در رابطه با نحوه جمع‌آوری و دفع مواد زائد، در دوره جدید صورت گرفته چرا که با رشد شهرها، ایستگاه‌های مختلف جمع‌آوری در سطوح محلات و نواحی، گستردگی فضای مکانی و خدمات شهری را نیز به نمایش می‌گذارد.
پیرو مقدمه فوق و سلسله مطالب اینجانب در خصوص مبحث توسعه پایدار و ارزیابی اثرات محیط زیستی اینک در ادامه به موضوع زباله سوزی، معایب و آلاینده‌ها می‌پردازم.
زباله سوزی یکی از روش‌های امحا پسماند جامد شهری است و از معایب اصلی کاربرد روش زباله‌سوزی، انتشار آلاینده‌ها از دودکش کوره‌های زباله‌سوزها و مدیریت زائدات باقی‌مانده نظیر خاکستر، شیرابه و ….. است.
در طراحی یک زباله‌سوز شرایط مناسب جهت تخلیه محصولات احتراق به اتمسفر در نظر گرفته می‌شود. گازهای حاصل از احتراق شامل مقادیری ذرات معلق می‌باشد که به منظور آلودگی بایستی بخش اعظم آن حذف گردد. کنترل آلودگی در کوره تابع ترکیب پسماند، نرخ و شیوه بارگذاری، نوع کوره، شرایط مشعل کمکی و هوای اضافی می‌باشد.
مهم‌ترین آلودگی مرحله بهره‌برداری زباله‌سوزها در تخلیه به هوا، ذرات کلیریدها و سولفوراکسید می‌باشد. بنابراین کنترل coX و NOX را نیز باید در طراحی سیستم‌های آلودگی مد نظر قرار داد.
قرار بر این بود که در این سیستم (نیروگاه زباله سوز نوشهر) با به‌کارگیری فیلترهای شیمیایی و فیزیکی تمامی خروجی‌ها با رعایت استانداردها و الزامات صورت گیرد.
مواردی از جمله تردد خودروهای حمل زباله (حمل‌ونقل نیروی انسانی شاغل در مجتمع)، مصرف سوخت در ساختار مجموعه باعث ایجاد آلاینده‌ها و افزایش غلظت آنها در هوا می‌شود.
استفاده از سوخت‌های غیر سازگار به محیط زیست در تأسیسات سرمایشی و گرمایشی موجود در بخش‌های مختلف مجتمع از جمله واحد‌های کنترل و یا استفاده از گازهای CFC در تأسیسات سرمایشی سبب آلودگی هوا خواهد شد.
با تفاسیر مذکور می‌توان گفت؛ نیروگاه زباله‌سوز نوشهر با وجود ادعاهای اولیه و تعهدات ارائه‌شده، نتوانسته استانداردهای محیط زیستی مربوط به شیرابه و گازهای خروجی (مانند دی‌اکسین‌ها و فلزات سنگین) را رعایت نماید.
همچنین بررسی‌های مکرر نشان می‌دهد که آلاینده‌های خطرناک فراتر از حد مجاز منتشر شده‌اند، که تهدیدی در جهت بهداشت و سلامت عمومی و محیط زیست منطقه محسوب می‌شود.
علی‌رغم هشدارهای سازمان‌های محیط زیستی و مردم‌نهاد، تجهیزات کنترلی، نظارتی و مدیریتی نیروگاه زباله سوز نوشهر ناکارآمد بوده و اصلاحات لازم صورت نپذیرفته است.
در پایان نیز لازم می‌دانم بر این مهم تاکید نمایم طرح زباله سوز نوشهر به زعم شروط قانونی متاسفانه به یک منبع آلاینده پایدار تبدیل گشته و نیازمند بازنگری و اقدام فوری است.
نویسنده: علی طاهباز (کارشناس ارشد عمران _ محیط زیست)
پایان پیام
بیشتر بخوانید: زباله سوزی و معضلات آن
نیروگاه زباله سوز نوشهر انرژی سبز یا هزینه پنهان
نیروگاه زباله سوز نوشهر طرحی پرهزینه با خروجی آلاینده و بی اثر