اتانول سوخت سبز یا تهدیدی برای امنیت غذایی
به گزارش گلونی، اتانول، الکلی ساده با فرمول شیمیایی C₂H₅OH، سال‌هاست که از محدوده آزمایشگاه‌ها و صنایع شیمیایی فراتر رفته و به یکی از بازیگران اصلی بازار جهانی سوخت تبدیل شده است.
این مایع شفاف و فرار، به‌ویژه در قالب سوخت زیستی (Bioethanol)، رابطه‌ای پیچیده با کشاورزی و محیط زیست برقرار کرده است.
کشاورزی؛ منبع و محرک تولید اتانول
بخش عمده اتانول سوختی جهان از محصولات کشاورزی به‌دست می‌آید. در آمریکا ذرت، در برزیل نیشکر، و در برخی کشورها گندم، چغندر قند یا حتی ضایعات کشاورزی نقش منبع اصلی را دارند.
قندها و نشاسته‌های این محصولات طی فرایند تخمیر میکروبی به اتانول تبدیل و سپس تقطیر می‌شوند. این روند، بازاری جدید برای کشاورزان ایجاد کرده و تقاضا جهانی برای برخی محصولات را به شکل چشمگیری افزایش داده است.
مصرف اتانول؛ از باک خودرو تا صنایع شیمیایی
بزرگ‌ترین بازار این ترکیب شیمیایی، ترکیب آن با بنزین است. سوخت‌های E10 (۱۰ درصد اتانول) و E85 (۸۵ درصد اتانول) در بسیاری از کشورها برای کاهش نسبی انتشار گازهای گلخانه‌ای استفاده می‌شوند.
افزون بر این، اتانول در صنایع شیمیایی به‌عنوان حلال، ضدعفونی‌کننده و ماده ضدباکتری کاربرد دارد و در صنایع غذایی نیز به‌عنوان طعم‌دهنده و افزودنی مصرف می‌شود.
فرصت‌ها و چالش‌ها
از یک سو، این سوخت می‌تواند وابستگی به نفت وارداتی را کاهش دهد، بازار کشاورزی را رونق بخشد و جایگزینی نسبی برای سوخت‌های فسیلی فراهم کند. از سوی دیگر، تولید گسترده آن چالش‌های قابل‌توجهی به همراه دارد:
- رقابت با تولید غذا: زمین و محصولی که می‌توانست برای خوراک انسان یا دام استفاده شود، صرف تولید سوخت می‌شود.
- افزایش قیمت مواد غذایی: تقاضا بالا برای ذرت یا نیشکر ممکن است قیمت جهانی این محصولات را افزایش دهد.
- فشار بر منابع طبیعی: کشت گسترده نیازمند آب، کود و انرژی فراوان است که می‌تواند منجر به فرسایش خاک، آلودگی آب‌ها و انتشار گازهای گلخانه‌ای شود.
- تغییر کاربری زمین : گاهی جنگل‌ها و مراتع برای کشت محصولات اتانولی تخریب می‌شوند که این امر تنوع زیستی را تهدید می‌کند.
یک انتخاب دوگانه
C₂H₅OH می‌تواند بخشی از راه‌حل گذار به انرژی‌های پاک باشد، اما تنها زمانی که تولید آن به شکل پایدار و با در نظر گرفتن ظرفیت‌های اکولوژیک و امنیت غذایی انجام شود.
آینده این سوخت زیستی در گرو سیاست‌هایی است که تعادل میان تأمین انرژی و حفاظت از منابع غذایی و محیط زیست را برقرار کنند.
پایان پیام