قمیشلو دالانکوه ایران به شبکه ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره یونسکو پیوست
به گزارش گلونی، سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) به‌طور رسمی ذخیره‌گاه زیست‌کره قمیشلو دالانکوه در استان اصفهان را به شبکه جهانی ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره افزود؛ اقدامی که شمار ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره ثبت‌شده ایران در این شبکه را به ۱۴ مورد رساند.
این ثبت در جریان نشست شورای هماهنگی بین‌المللی برنامه «انسان و کره مسکون» (MAB) یونسکو روز جمعه و همزمان با روز جهانی محیط زیست به تصویب رسید.
یونسکو اعلام کرد که امسال ۱۴ ذخیره‌گاه زیست‌کره جدید از ۱۴ کشور مختلف به این شبکه جهانی اضافه شده‌اند و بدین ترتیب شمار کل سایت‌های ثبت‌شده در جهان به ۷۹۷ مورد در ۱۴۵ کشور رسیده است.
ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره مناطقی با شناسایی بین‌المللی هستند که با هدف ایجاد توازن میان حفاظت از تنوع زیستی و توسعه پایدار اقتصادی و اجتماعی تعریف می‌شوند.
این مناطق در قالب برنامه «انسان و کره مسکون» یونسکو که در سال ۱۹۷۱ راه‌اندازی شد، به‌عنوان آزمایشگاه‌های زنده برای مدیریت محیط زیست، پژوهش‌های علمی و توسعه مبتنی بر مشارکت جوامع محلی فعالیت می‌کنند.
پس از تصویب این ثبت، پیام‌هایی از سوی مقام‌های ایرانی از جمله شینا انصاری، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، و مهدی جمالی‌نژاد، استاندار اصفهان، ارائه شد که در آن این موفقیت به‌عنوان دستاوردی ملی در حفاظت از میراث طبیعی ایران و پیشبرد اهداف توسعه پایدار توصیف شده بود.
ثبت قمیشلو دالانکوه دستاوردی مهم برای محیط زیست ایران
کارشناسان محیط زیست، ثبت قمیشلو دالانکوه را دستاوردی مهم برای بخش محیط زیست ایران دانسته‌اند؛ اقدامی که اهمیت اکولوژیک این منطقه و ظرفیت آن برای توسعه پایدار، همکاری‌های علمی و حفاظت از تنوع زیستی را برجسته می‌کند.
ذخیره‌گاه قمیشلو دالانکوه در شمال‌غرب استان اصفهان واقع شده و نزدیک به ۸۷۵ هزار هکتار وسعت دارد. این منطقه بخش‌هایی از هفت شهرستان گلپایگان، خوانسار، چادگان، شاهین‌شهر و میمه، نجف‌آباد، تیران و کرون، فریدن و فریدون‌شهر را در بر می‌گیرد.
این محدوده با ترکیب اکوسیستم‌های کوهستانی و چشم‌اندازهای استپی، یکی از متنوع‌ترین کریدورهای طبیعی استان اصفهان به شمار می‌رود.
به گفته داریوش گل‌علیزاده، مدیرکل حفاظت محیط زیست استان اصفهان، این ذخیره‌گاه طیف گسترده‌ای از مناطق اکولوژیک شامل زیستگاه‌های صخره‌ای، مراتع کوهستانی، آبراهه‌های فصلی و اکوسیستم‌های استپی را دربر می‌گیرد زیست‌بوم‌هایی که پیوند نزدیکی با معیشت و سنت‌های فرهنگی جوامع محلی و عشایری دارند.
گل‌علیزاده، در اظهاراتی که ۲۵ فروردین ماه در گفت و گو با خبرگزاری مهر منتشر شد، توضیح داد که این ذخیره‌گاه بر اساس مدل سه‌گانه یونسکو شامل مناطق «هسته»، «حائل» و «گذار» طراحی شده است.
این ساختار، چند منطقه مهم حفاظت‌شده از جمله پارک ملی و پناهگاه حیات وحش قمیشلو، منطقه حفاظت‌شده دالانکوه و مناطق شکارممنوع ستبله و گلستانکوه را به یکدیگر متصل می‌کند.
او گفت: «این چارچوب یکپارچه می‌تواند به تقویت کریدورهای حیات وحش و پیوستگی زیستگاه‌ها کمک کند و در عین حال، پایش علمی، مدیریت هماهنگ سرزمین و حکمرانی مبتنی بر حفاظت را در مقیاس وسیع‌تری ارتقا دهد.» وی همچنین به فرصت‌های اقتصادی ناشی از ثبت جهانی این منطقه، به‌ویژه در حوزه گردشگری پایدار و جامعه‌محور اشاره کرد.
گل‌علیزاده افزود: «گسترش مسیرهای اکوتوریسم، حمایت از اقامتگاه‌های بوم‌گردی و معرفی جاذبه‌های طبیعی و فرهنگی محلی می‌تواند ضمن حفظ میراث محیط زیستی منطقه، به تقویت اقتصاد محلی نیز کمک کند.» این مقام مسئول همچنین بر ظرفیت برندسازی بین‌المللی برای محصولات محلی همچون عسل، گیاهان دارویی، صنایع دستی و منسوجات سنتی تأکید کرد و گفت این طرح می‌تواند ارزش افزوده را در جوامع محلی حفظ کرده و پیوند میان حفاظت محیط زیست و معیشت پایدار را تقویت کند.
پایان پیام
نویسنده: مریم قره‌گزلو