کارزار نه به پلاستیک؛ از خود ما شروع می‌شود
به گزارش گلونی، گاهی یک تغییر، آن‌قدر ساده است که از کنار آن می‌گذریم؛ مثل برداشتن یک کیسه پارچه‌ای به جای کیسه پلاستیکی برای خرید روزانه. «نه به پلاستیک» برای خیلی‌ها سال‌هاست بخشی از همین انتخاب‌های ساده است؛ حرکتی که هنوز هم دغدغه‌مندان محیط زیست و بسیاری از مردم به آن پایبندند و تلاش می‌کنند مصرف کیسه‌های پلاستیکی را در زندگی روزمره‌شان کمتر کنند.
من خودم سال‌ها پیش، از دوران دانشجویی، این کار را شروع کردم. وقتی برای خرید مواد غذایی، سبزی، میوه و نان بیرون می‌رفتم، تا جای ممکن از کیسه‌های پارچه‌ای استفاده می‌کردم؛ همان چیزی که امروز بیشتر با نام «توت‌بگ» می‌شناسیم. حتی برای خریدهای کوچک و دانه‌ای از سوپرمارکت هم اگر می‌شد، به فروشنده می‌گفتم کیسه پلاستیکی نمی‌خواهم و خریدهایم را بدون پلاستیک می‌بردم.
آن روزها این کار برای من و دوستانم در خوابگاه تبدیل به یک رفتار جمعی شده بود. یکی از ما شروع کرده بود و کم‌کم بقیه هم همراه شده بودند. شاید کار بزرگی به نظر نمی‌رسید، اما همان تغییرهای کوچک به ما یاد می‌داد که رفتار یک نفر می‌تواند روی دیگری اثر بگذارد.
حالا این کارزار هم از جنس همان تغییرهای کوچک است؛ با این تفاوت که قرار نیست فقط از مسئولان بخواهد کاری انجام دهند. این بار بخش مهمی از درخواست، از خود ما شروع می‌شود. از ما می‌خواهد انتخاب کنیم، عادت‌هایمان را کمی تغییر دهیم و تا جای ممکن، خریدهای روزمره‌مان را بدون کیسه پلاستیکی انجام دهیم.
البته مسئولان هم در این مسیر بی‌نقش نیستند. کارزار از آنها می‌خواهد برای همراهی مردم، زیرساخت‌های لازم را فراهم کنند و این انتخاب را برای شهروندان آسان‌تر کنند.
شاید شروع کار فقط یک کیسه پارچه‌ای باشد؛ اما تغییر واقعی، از جایی آغاز می‌شود که یک نفر تصمیم می‌گیرد «این بار کیسه پلاستیکی نمی‌خواهم».
اگر آن روزها چند دانشجو در یک خوابگاه توانستند روی رفتار هم اثر بگذارند، امروز هم ما می‌توانیم همین کار را در مقیاسی بزرگ‌تر انجام دهیم.
برای دیگران نقطه شروع باشیم؛ حتی اگر شروعمان فقط «نه» گفتن به یک کیسه پلاستیکی باشد.
لینک کارزار: نه به پلاستیک
پایان پیام
بیشتر بخوانید: کارزار تصویب قانون مبارزه با حیوان آزاری