بوانات؛ سرزمین زیباییهای طبیعی و فرهنگی
به گزارش گلونی، بوانات در شمال استان فارس، مجموعهای از جاذبههای طبیعی، تاریخی و فرهنگی را در خود جای داده است؛ از چشمهها و گردشگاههای سرسبز گرفته تا روستاهای تاریخی، بناهای باستانی، صنایعدستی و خوراکیهای محلی. معرفی این ظرفیتها میتواند به شناختهشدن بیشتر این منطقه در میان گردشگران و تقویت حفاظت از میراث طبیعی و فرهنگی این منطقه کمک کند.
چشمه پیر کدوئیه؛ پیوند طبیعت و آیینهای محلی
یکی از جاذبههای طبیعی بوانات، چشمه پیر کدوئیه است که در غرب روستای مزایجان و حدود ۴۰ کیلومتری شهر سوریان قرار دارد. چشمههای جوشان این منطقه در کنار درختان تنومند و کهنسال، چشماندازی دلنشین ایجاد کردهاند و هر سال گردشگرانی از شهرستانهای اطراف برای گذراندن اوقات فراغت به این منطقه میآیند.
چشمه پیر کدوئیه تنها یک جاذبه طبیعی نیست و با بخشی از تاریخ و فرهنگ بومی منطقه نیز پیوند دارد. در گذشته، آب این چشمه نزد عشایر و دامداران از جایگاه ویژهای برخوردار بود.
همزمان با کوچ عشایر از مناطق گرمسیر به مراتع بوانات، آیینی با نام «گوشواران» یا «گوسفندشوران» در این منطقه برگزار میشد. مردم باور داشتند برگزاری این مراسم میتواند دامها را از بیماری و بلا دور نگه دارد؛ آیینی که بخشی از خاطرات و فرهنگ سنتی مردم بوانات را در خود حفظ کرده است.
گردشگاه محمد حنفیه و یک میراث پیش از اسلام
گردشگاه محمد حنفیه در جنوب شهر سوریان و دامنه کوه خاتون قرار گرفته و از دیگر جاذبههای گردشگری بوانات به شمار میرود. در این محدوده، بقایای بنایی آیینی از دوران پیش از اسلام وجود دارد که با عنوان قدمگاه محمد حنفیه شناخته میشود.
درختان سرسبز و چشمهای که از دل تختهسنگی بزرگ جاری میشود، فضای این منطقه را به تفرجگاهی آرام و خوشمنظره تبدیل کرده است. بر اساس نظر برخی باستانشناسان، پیش از اسلام آیینهایی مرتبط با هدیه دادن به الهه آب در این مکان برگزار میشده و همین موضوع بر اهمیت تاریخی و فرهنگی آن افزوده است.
روستاهای تاریخی بوانات
روستای قنات ابراهیم و روستای تاریخی شاهزادهابوالقاسم نیز در شمار جاذبههای گردشگری بوانات قرار دارند.
قبرستان تاریخی قنات ابراهیم در کنار جاده اصلی سرچهان واقع شده و از آثار ثبتشده در فهرست ملی به شمار میرود. روستای شاهزادهابوالقاسم نیز با طبیعت سرسبز، پیشینه تاریخی، بنای امامزاده، قبرستان تاریخی و درختان کهنسال، یکی از مناطق دیدنی بخش سرچهان است.
وجود فضای مناسب برای اسکان مسافران در کنار امامزاده نیز میتواند زمینه حضور گردشگران در این روستا را فراهم کند.
مسجد جامع سوریان؛ یادگاری از دوره ایلخانی
مسجد جامع سوریان در مرکز بخش بوانات قرار دارد و قدمت آن به دوره ایلخانی میرسد. این بنا به شماره ۲۸۲ در فهرست آثار تاریخی به ثبت رسیده است.
مهمترین اثر تاریخی این مسجد، منبر منبت بزرگی است که به فرمان مظفرالملک و از محل میراث خواجه سعد بن محمد، در سال ۷۷۱ هجری ساخته شده است. این منبر بعدها به موزه ملی ایران منتقل شد.
چهارطاقی ساسانی؛ میراثی بر فراز تپه
شهرستان بوانات بهدلیل قرار گرفتن در مسیر ارتباطی جنوب و شمال ایران و برخورداری از شرایط اقلیمی متنوع، روستاهای تاریخی متعددی دارد. روستای مُنج یکی از این روستاهاست که چهارطاقی ساسانی را در خود جای داده است.
این بنای تاریخی در بالای تپهای در کنار رودخانه قرار دارد و از یک سازه عظیم، امروزه تنها چهار ستون و طاقهای متصل به آن باقی مانده است. برخی کارشناسان، چهارطاقی ساسانی را بنایی آیینی ـ مذهبی متعلق به دوره ساسانی میدانند.
حوضی که در میانه بنا قرار دارد نیز احتمالاً برای انجام آیین تطهیر مورد استفاده قرار میگرفته است. اهالی روستای مُنج امروزه این مکان را قلعه حیدربیگ مینامند.
چهارطاقی ساسانی در سال ۱۳۸۰ در فهرست آثار واجد ارزش تاریخی و قابلیت ثبت ملی قرار گرفت.
صنایعدستی و سوغات بوانات
فرهنگ و هنر مردم بوانات در صنایعدستی این شهرستان نیز جلوه پیدا کرده است. قالی، گلیم، تابلوفرش و خراطی از مهمترین صنایعدستی منطقه هستند؛ هنرهایی که علاوه بر ارزش اقتصادی، بخشی از هویت فرهنگی مردم بوانات را شکل میدهند.
محصولات کشاورزی و خوراکیهای محلی نیز جایگاه ویژهای در میان سوغات بوانات دارند. کشمش، گردو، جوزقند، انگور و مویز از سوغات شناختهشده این شهرستان هستند.
در کنار این محصولات، غذاهای محلی مانند آش چله، دلمه، آش اسفند و قورمه بخشی از فرهنگ غذایی مردم این منطقه را تشکیل میدهند.
فرصتی برای معرفی یک میراث ارزشمند
روز بوانات فرصتی برای معرفی ظرفیتهای طبیعی، تاریخی و فرهنگی این شهرستان و یادآوری اهمیت حفاظت از این میراث است. چشمهها، گردشگاهها، روستاهای تاریخی، بناهای باستانی، صنایعدستی، سوغات و غذاهای محلی، هر کدام بخشی از هویت منطقه را شکل دادهاند.
معرفی هدفمند جاذبههای گردشگری بوانات، حفاظت از میراث طبیعی و تاریخی و حمایت از هنرمندان و تولیدکنندگان محلی میتواند به رونق گردشگری و تقویت اقتصاد منطقه کمک کند.
روز بوانات، فرصتی برای یادآوری ظرفیتهای سرزمینی است که طبیعت، تاریخ و فرهنگ را در کنار یکدیگر جای داده و برای حفظ و معرفی آن، بیش از هر چیز به توجه و برنامهریزی نیاز دارد.
پایان پیام
بیشتر بخوانید: امامزاده یحیی ورامین؛ روایت یک بنای ایلخانی تا موزه آرمیتاژ
