اصلاح ساختار جمعیتی گوزن زرد ایرانی برای افزایش زادآوری
برنامه اصلاح ساختار جمعیتی گوزن زرد ایرانی در سایتهای تکثیر کشور آغاز شده است. این برنامه با هدف رفع موانع زادآوری، بهبود شرایط نگهداری و افزایش جمعیت این گونه در خطر انقراض اجرا میشود.
به گزارش گلونی، سازمان حفاظت محیط زیست از آغاز اقدامات مدیریتی برای بهبود وضعیت جمعیت گوزن زرد ایرانی خبر داده است؛ گونهای ارزشمند که با وجود سالها برنامه حفاظتی و تکثیر در اسارت، همچنان با چالشهایی در مسیر افزایش جمعیت روبهروست.
معصومه صفایی، مدیرکل دفتر حفاظت و مدیریت حیاتوحش سازمان حفاظت محیط زیست، با اشاره به توقف رشد یا کندشدن روند افزایش جمعیت این گونه در برخی سایتهای تکثیر گفت: «پس از بررسیهای کارشناسی و آسیبشناسی در کمیته فنی گوزن زرد ایرانی، مجموعهای از اقدامات عملیاتی برای برطرفکردن مشکلات موجود در دستور کار قرار گرفته است.»
یکی از محورهای اصلی این برنامه، اصلاح نسبت جنسی و ساماندهی جمعیت نرها در سایتهای تکثیر است. بر همین اساس، جابهجایی و توزیع هدفمند گوزنهای نر و همچنین بهسازی و اصلاح فنسها برای ارتقای شرایط حفاظتی و مدیریت بهتر جمعیتها دنبال میشود.
چرا زادآوری گوزن زرد ایرانی با مشکل روبهرو شده است؟
بررسیهای کارشناسی با مشارکت نمایندگان ادارات کل حفاظت محیط زیست، دانشگاه صنعتی اصفهان و انجمن حافظان حیاتوحش شیردال نشان داده است که چند عامل در کندشدن روند افزایش جمعیت این گونه نقش دارند.
عدم تناسب تعداد نرها و مادهها، حضور گوشتخواران در سایتهای تکثیر، محدودیت فضای نگهداری متناسب با جمعیت و برخی مشکلات تغذیهای از جمله چالشهای شناساییشده هستند.
این عوامل نشان میدهند که افزایش تعداد گوزنها در مراکز تکثیر، بهتنهایی تضمینکننده موفقیت برنامه احیا نیست. مدیریت علمی جمعیت، فراهمکردن فضای کافی، تأمین شرایط تغذیهای مناسب و کاهش تهدیدهای حفاظتی نیز در بقای نسل و موفقیت زادآوری اهمیت دارند.
از کشف دوباره تا تلاش برای احیای گوزن زرد ایرانی
گوزن زرد ایرانی یکی از گونههای ارزشمند حیاتوحش کشور است که سالها تصور میشد در طبیعت منقرض شده است. در سال ۱۳۴۶، تعدادی از این گوزنها در جنگلهای دز شناسایی شدند و پس از آن، شش رأس از آنها به دشت ناز ساری انتقال یافتند تا برنامه حفاظت و تکثیر این گونه آغاز شود.
اکنون سازمان حفاظت محیط زیست هدف از اقدامات جدید را بهبود شرایط زیستی، افزایش موفقیت زادآوری، ایجاد جمعیت پایه قابل اطمینان و فراهمکردن زمینه بازگشت این گونه به زیستگاههای اصلی اعلام کرده است.
با این حال، موفقیت برنامه تکثیر زمانی اهمیت واقعی پیدا میکند که به افزایش جمعیت پایدار و تقویت زیستگاههای طبیعی منجر شود. حفاظت از گوزن زرد ایرانی نباید فقط به نگهداری آن در سایتهای تکثیر محدود بماند؛ احیای زیستگاههای اصلی و کاهش تهدیدهای طبیعی و انسانی نیز بخش مهمی از مسیر حفاظت از این گونه است.
پایان پیام
بیشتر بخوانید: افزایش جمعیت گوزن زرد در سایت رشکان؛ تولد ۱۰ گوساله در یک دوره تکثیر
