حیوانات ایران

هر دو جنس شاخ دارند اما شاخ نرها بلندتر است. نوارهای روی صورت کرم رنگ با حاشیه پایینی قهوه‌ای یا سیاه‌اند. آهوی کوهی گونه خاص در جزیره فارور

نسبت به شرایط دشوار بیابان سازش خوبی یافته و می‌تواند آب مورد نیاز خود را از گیاهان و شبنم تامین کند. جبیر تابستان رنگ بدن قهوه‌ای مایل به سرخ دارد.

در هنگام احساس خطر پرش‌های بلندی می‌کنند اما در حالت عادی بسیار بی‌حرکت هستند. هم در روز و هم در شب فعال است. شوکا کوچکترین گوزن ایران است.

چشم‌ها ریز و در قسمت عقب صورت قرار گرفته است. گراز یا خوک وحشی ظاهری کاملا مشخص دارد. بدن حجیم و سنگین، سر بزرگ و گردن کوتاه و کلفت است.

در گذشته دارای پراکندگی زیادی در ایران بوده و تقریبا در اکثر مناطق نیمه بیابانی وجود داشت. گور در معرض خطر انقراض قرار دارد.

روزها در آب‌های عمیق و شب‌ها در مناطق غرقابی به چرا می‌پردازد. غذای عمده گاو دریایی (دوگنگ) را جلبک‌ها و گیاهان دریایی تشکیل می‌دهد.

دارای ۳ زیر گونه با پراکندگی متفاوت هستند که زیر گونه N.p.phocaenoides در آب‌های ایران پراکندگی دارد. پورپویز بی باله دندان‌هایی کوچک و باریک دارد.