داریوش شایگان

غروب دلگیر عصر جمعه سوم فروردین است. هوا که رو به تاریکی می‌ رود، معلق و غمگین به عقربه‌های ساعتی که انگار حرکت نمی کند نگاه ‌می‌کنم: دیدارهای جمعه با استاد دیگر نخواهد بود.

محمدعلی موحد: داریوش شایگان از مفاخر عصر ما بود. آثارش به چند زبان از جمله به ترکی ترجمه شده است. سزاوار نبود از من که در این روزها سخنی بگویم و یادِ او نکنم

ریلکه در دیوان شعرش می‌گوید: «خدایا به هر کس مرگِ اصیل خودش را ده، مرگی دمساز با زندگی‌اش» یعنی مرگِ هرکس به زیبایی زندگی‌اش باشد.