فرهنگسرای نیاوران

صحنه‌هایی که این هنرمند خلق کرده بسیار بدیع و چشم‌نواز است. آیوازیان با وجود اینکه چهار دهه در ایران نبوده پیوندعاطفی با سرزمین مادری‌اش را حفظ کرده و این قابل ستایش است.

در این کنسرت که در دو بخش است ١۵ قطعه اجرا می‌شود که قطعه “می زده شب “اثر علی تجویدی دردستگاه ماهور و یک قطعه دیگر در دستگاه شور به زبان فارسی اجرا می‌شود. کنسرت گروه ویان در فرهنگ‌سرای نیاوران

شعبده نمایشی است که مکان و جهان مشخصی ندارد ویک فضای فانتزی را برای مخاطب روایت می‌کند. در این نمایش تلاش شده است روی تم نخبه‌کشی و خوی حسادتی که بین آدم‌ها وجود دارد، تمرکز و مانور داده شود.

این تلقی وجود دارد که بداهه‌نوازی کار ساده‌ایست. در حالی که بداهه‌نواز باید حس و حال اتفاقاتی که در محیط پیرامونش روی می‌دهد را با زبان موسیقی به مخاطبانش منتقل کند.

این گروه در این نمایش با ٢٩ بازیگر برروی صحنه می‌رود که نویسنده متن ایران بانو را نیز نیما خسروی به عهده داشته است.

در مجموعه اجراهای این رپرتوار که به مدت ٢ سال و طی ٧ شب در تهران و شهر رشت انجام شد، «مسعود یکتا» علاوه بر خوانندگی این آثار، تهیه‌کنندگی و مدیریت ارکستر را نیز عهده‌دار بوده است.

مخاطب وقتی وارد فضای نمایش می‌شوید در١٠ دقیقه اول توجه به محیط دارید ولی وقتی همه چیز عادی شد روی نمایش تمرکز می‌کنید و همین فضا باعث می‌شود مخاطب با حس بهتری روی نمایش تمرکز داشته باشد.

قطعات پلاریس اثر آرمان مهربان، گل نسا، دلخوشی از امید حجت، آروم آروم ازساخته های امید حاجیلی که برای گروه ستاره قطبی ساخته است، گل و موج، باورکن اثر فرخ اعتمادی، گنجیشکک ازایران و… برای مخاطب اجرا می‌شود.