پرسپولیس

عطری سر کوچه‌مان ایستاده بود و می‌خندید و من حالا رسیده بودم جلوی ورزشگاه آزادی. من توی ورزشگاه هستم و آدامسم را می‌جوم.

تو جو ورزشگاه که باشی خواه یا ناخواه همراه جمعیت می‌شی و این لذت بخش‌ترین قسمت ماجراست. خواب نبودم؛ اینجا آزادی است.

چه هم‌رنگی و همراهی عجیبی! وقتی اونجایی مهمترین اتفاق جهان رد شدن توپ از خط دروازه‌ است. اونقدر فرق داشت که تک تک باید تجربه کنید.

نمی‌فهمم چرا این همه سال محروم بودیم؟ هیچ چیز بدی در استادیوم ندیدم. نه رفتار بدی بود و نه لفظ رکیکی. جایگاه ما خوب نبود اما غنیمت بود.