پایگاه خبری گلونی، معین بادپا: در خبرها آمده است که سی درصد دشت‌های کشور درگیر زمین‌لرزه خاموشند. یعنی این زمین‌لرزه دیگه یه پدیده‌ای شده در خونمون جاری شده، با زندگی ما عجین شده.
این زمین‌لرزه خاموش که گفته می‌شه به معنی این نیست که فکر کنید مثل آتشفشان خاموشه، نه. این یعنی به علت مصرف کاملاً درست ما، بخش‌هایی از دشت‌ها که زیادی روی هوا بود داره می‌ره پایین. یعنی ما آب‌های اضافه رو داریم در حد بسیار زیاد جدا میکنیم تا با بیرون کشیدن اون آب‌های زیرزمینی، خاک‌ها بتونن با آرامش در کنار هم‌دیگه باشن.
به نظرم کارمون کاملاً حساب شده است. یعنی آب با آب، خاک با خاک، آب جدا، خاک جدا. اینطوری اگه دیگه خاک هم خواستیم برداریم می‌دونیم اینجا هرچی برداریم خاکه. قدیما مثلاً خاک رو که می‌خواستن بار بزنن یکدفعه می‌خوردن به آب. بعد می‌موندن چیکار کنیم چی کار نکنیم. کلی دردسر داشتیم. ولی ان‌شاءالله از این به بعد اون دشت‌ها از نظر عمق هم دشت‌تر خواهند شد.
البته این سی درصد، به نظرم درصد خوب و کافی‌ای نیست. ما هنوز از برنامه عقبیم. هنوز هفتاد درصد دشت‌های کشور باقی مونده، هنوز شیر آب رو باز میکنیم از توی شیر آب، آب می‌آد. هنوزچاه که می‌کّنی زیرِ زمین آب هست و می‌تونیم تا حد امکان به مصرف کاملا حساب شدمون در هدر دادن آب ادامه بدیم. هنوز به نظرم جا داره هزاران هزار چاه آب بزنیم، اصلاً هم منطقش فرقی نمی‌کنه.
تازه شما یک موضوع دیگه رو هم در نظر بگیر. در بعضی جاها دیگه تراکم نمی‌دن، حالا شما فرض کن زمین شش متر نشست کنه، اینطوری بدون اینکه بخواهید تراکم بخرید می‌تونید دو طبقه دیگه روی اون چهل طبقه ته کوچه بن بست نیم متری بسازید. یعنی هم کلی آب از زمین کشیدید بیرون و هم می‌تونید تعداد طبقات بیشتری بسازید. تازه به نظرم ساختمون هم که می‌سازید باز تلاش کنید اون استخراج آب رو از زیرِ زمین ادامه بدید. اینطوری سالی یکی دو طبقه می‌تونید به ساختمون اضافه کنید.
این روایت را با صدای معین بادپا بشنوید:
پخش از رادیو جوان
برنامه پی‌نوشت
پایان پیام