بدون شک رمیها حسرت از دست دادن صلاح را بیش از پیش خواهند خورد. باید منتظر بازی برگشت ماند. آبا باز هم معجزهای در المپیکو رخ میدهد؟
پایگاه خبری گلونی، محمد ساکی: بازی در حالی شروع شد که طبق پیشبینیها لیورپول میخواست مثل بازی با منچسترسیتی کار را در همان دیدار رفت و در مقابل هواداران خود، کار را تمام کند.
قرمزهای آنفیلد ساده بازی کردند. فرمول کلوپ مشخص بود. بدون کار اضافه توپ به صلاح و فرمینیو باید برسد. جالوروسیها هم روی توپهای ارسالی برای ادین ژکو حساب باز کرده بودند. کلاروف و استروتمن که به تازگی از مصدومیت رها شده بودند در فرم ایدهآل خود نبودند.
سیستم بازی لیورپول و درگیریهای میان میدان، تقریبا حضور دنیله دروسی هافبک با تجریبه رمیها کمرنگ کرد. در دقیقه ۱۸ شوت کلاروف از پشت محوطه جریمه با اشتباه کاریوس همراه بود اما بعد از برخورد با تیرک دروازه این موقعیت از دست رفت تا همچنان بازی مساوی دنبال شود. شاید اگر این توپ گل میشد رم بیشتر به سمت دفاع ایتالیاتی روی میآورد. بازیسازی با پاسهای تک ضرب موقعیتهای زیادی را برای قرمزها به همراه داشت اما قبل از گل اول، مانه و فیرمینیو قدر انها را ندانستند.
اواخر نیمه اول و اوایل نیمه دوم سکان رهبری میدان در اختیار قرمزها بود. شکاف ایجاد شده بین خط دفاع و هافبکهای رم کافی بود تا با پرس به موقع، محمد صلاح با یک ضربه دقیق و حساب شده گل اول را بزند و در ادامه لیورپولیها ۴ بار دیگر فاتح دروازه آلیسون باشند.
اما بعد گل پنجم، کسی منتظر سوت پایان بازی نبود و تازه این جالوروسیها بودند که دست به کار شدند و با یک پاس پشت مدافعین ژکو توانست گل اول را بزند و در ادامه هم یک ضربه پنالتی، امیدها را برای جالوروسی حداقل تا شروع بازی در المپیکو زنده نگه داشت. مثلث قدرتمندی که کلوپ ساخته (فیرمینیو،صلاح،مانه) در اولین فصل در کنار هم تواستند ۲۸ گل در لیگ قهرمانان اروپا به ثمر برسانند.
بدون شک رمیها حسرت از دست دادن صلاح را بیش از پیش خواهند خورد. باید منتظر بازی برگشت ماند. آبا باز هم معجزهای در المپیکو رخ میدهد؟
رمیها با در نظر گرفتن اتفاقات بازی با بارسلونا، امیدوار به تکرار آن هستند. اما چیزی که مشخص است آنها باید سبک بازی خود را عوض کند و فضای حرکتی مثلث قرمزها را محدود کنند.
رم باید در مقابل تیمی با سه گل پیروز شوند که خود یکی از دراماتیکترین و به یادماندنیترین کامبکهای تاریخ این رقابتها را به نام خود ثبت کرده است.
فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۵ آتن. میلان با سه گل نیمه اول پیروز شد و به رختکن رفت. کار تمام شده به نظر می رسید و حتی میلانیها در رختکن به پیشواز جشن قهرمانی رفته بودند که در نیمه دوم همه چیز به هم ریخت و بازی سه بر سه مساوی شد و در یک شب رویایی و درخشش دودک دروازبان لیورپول، در ضربات پنالتی میلان شکست خورد و لیورپول برای پنجمین بار قهرمان اروپا شد.
این نتیجه به هیچ وجه نمیتواند جذابیت بازی برگشت را کم کند چرا که رم بعد از ۳۴ سال در این مرحله حضور یافته و دی فرانچسکو قصد ندارد به این راحتیها شانه خالی کند.
شاید بازی با سه دفاع کار منطقی برای بازی در آنفیلد نبود ولی دو گل دقایق پایانی رمی ها، شاید مقدمهای از پذیرایی آنها در مقابل لیورپول در بازی برگشت باشد.
پایان پیام