همه ما در کودکستان توران میرهادی بزرگ شدیم
به گزارش گلونی کاوه فرهادی در پستی نوشت:
«توران میرهادی» یکی از چهرههای موثر ادبیات کودک و نوجوان ایران و چهره برجسته آموزش و پرورش نوین ایران بود که به او لقب «مادر ادبیات کودکان» را داده بودند.
او در سال ۱۳۰۶ از یک مادر آلمانی و پدری ایرانی در تهران متولد شد.
پدرش از دانشجویان اعزامیبه خارج از کشور بود و همان جا با دختری آلمانی ازدواج کرده بود. مادرش بعد از ازدواج به همراه آقای میرهادی به ایران آمد و ۵۰ سال در این جا زندگی کرد.
«مادرم اصرار داشت من باغبانی بخوانم و مرتب میگفت همه که نباید دکتر و مهندس بشوند، باغبان هم لازم داریم.» خواهر و برادر توران در اتریش پزشکی میخواندند و توران میرهادی هم فکر میکرد در نهایت باید پزشک بشود، نه باغبان… .
به همین دلیل هم در دانشکده علوم دانشگاه تهران در رشته طبیعی ثبت نام کرد. سال دوم دانشگاه تصمیم گرفت از ایران برود و در اروپا درسش را ادامه بدهد.
پدرش با این شراط که بعد از تمام شدن تحصیلش به ایران برگردد، به او اجازه رفتن داد. توران نوزده ساله، یک سال بعد از پایان جنگ جهانی دوم روی صندلیهای «دانشگاه سوربن» فرانسه نشست تا رشته روان شناسی و تعلیم و تربیت پیش دبستان و ابتدایی را بخواند.
همزمان دورههای اختصاصی آموزش ابتدایی و آموزش پیش از دبستان را گذراند و در مدارس ابتدایی و کودکستانهای شهر پاریس کارآموز شد. در همان سالهای دور از وطن بود که به او خبر دادند برادر کوچکترش، فرهاد، در تصادف رانندگی فوت کرده است.
همان جا با خودش قرار گذاشت بعد از برگشتن به ایران کاری برای بچهها بکند و نام برادرش را زنده نگه دارد.
توران میرهادی بعد از چهار سال درس خواندن در فرانسه و یک سال کار در آلمان، به ایران بازگشت و شروع به تدریس در مدارس ابتدایی و پیش دبستانی کرد.
«یک روز پدر من را صدا کرد و گفت توران تو حیفی با این کارهایت. گفتم چرا؟ مگر من چه کار دارم میکنم؟ گفت تو رفتهای درس خواندهای، تجربه پیدا کردهای و آمدهای شدهای یک معلم ساده توی یک دبستان؟» پدر و مادرش کمکش کردند تا با وجود شرایط سخت زندگی، یک کودکستان برای خودش دایر کند و تجربیاتی را که در فرنگ یاد گرفته بود، در آن به کار بگیرد.
اسم کودکستان هم به یاد برادر از دست رفتهاش «فرهاد». کودکستان با دو کلاس در کنار خانه کودکیهای میرهادی شکل گرفت.
خودش بچههای کوچک را از همه جای شهر جمع میکرد و طبق آموختههایش به آنها آموزش میداد. تلاشهای توران میرهادی نتیجه داد و کودکستان بزرگ و بزرگتر شد… .
همچنین بخوانید:
مجموعه کتاب انسان های کوچک آرزوهای بزرگ بسیار خواندنی است
پایان پیام
ایرانیها چه دغدغههایی دارند؟
اینجا را ببینید