تالاب سانتا اولالا اسپانیا به دلیل خشکسالی و بهره برداری بیش از حد خشک شد
تالاب سانتا اولالا، بزرگترین تالاب دائمی در پارک طبیعی دونانا در جنوب اسپانیا، برای دومین تابستان متوالی کاملاً خشک شده است.
به گزارش گلونی به نقل از رادیو بینالمللی فرانسه پارک طبیعی «دونانا» که میزبان بزرگترین تالابهای اروپاست خود نیز دچار خشکسالی است.
حالا یک تکه بزرگ از خاک سفید ترک خورده جایگزین آبهای تالاب سانتا اولالا شده است، تالابی که معمولاً آبزیان فراوان و کلونیهای عظیمی از پرندگان مهاجر را در خود جای داده است.
این تالاب – که زمانی حدود 45 هکتار مساحت داشت – در سالهای اخیر در حال کوچک شدن بوده است، اما به گفته شورای تحقیقات ملی اسپانیا (CSIC) این اولین بار است که برای دو سال متوالی دچار خشکسالی شده است.
دانشمندان علت خشکی تالاب را خشکسالی طولانی مدت و بهره برداری بیش از حد از سفرههای زیرزمینی برای مقاصد کشاورزی و گردشگری میدانند.
کارمن دیاز پانیاگوا، محقق ایستگاه بیولوژیکی دونانا، به خبرگزاری فرانسه میگوید: «سالهای اخیر بسیار خشک بوده است، که البته برای آب و هوای مدیترانهای نادر نیست.»
بیشتر تالابهای این ذخیرهگاه موقتی هستند و در زمستان با آب باران پر میشوند و سپس در تابستان خشک میشوند، اما تعداد کمی از تالابها در تمام طول سال دارای آب هستند که زیستگاه مهمی برای زندگی حیوانات محسوب میشوند.
پانیاگوا میگوید «مشکل اصلی سوء مدیریت سفرههای آب زیرزمینی است. ما حتی نمیدانیم چقدر آب برداشت میشود زیرا چاههای غیرمجاز زیادی وجود دارد.»
پارک ملی دونانا توسط دریایی از گلخانهها احاطه شده است و شهر تفریحی ماتالسکناس در کمتر از یک کیلومتری شمالیترین تالابهای این ذخیره گاه واقع شده است.
به گفته پانیاگوا «خشکی این تالاب تنها به دلیل تغییرات آب و هوایی نیفتاده است. میتوان این روند را معکوس کرد، اگر بتوانیم برداشت آب را کاهش دهیم، تالاب میتواند در برابر این برداشتها مقاومت کند.»
او افزود که محدودیتهای استفاده از آب در سایر مناطق اسپانیا اعمال میشوند، اما در شهرهای نزدیک دونانا که در سواحل آن هنوز دوش آب وجود دارد، چنین نیست.
ذخیرهگاه دونانا دارای زمینهای باتلاقی، جنگلهای انبوه و سواحل است و محل زندگی آهو، گورکن و گونههای در معرض انقراض از جمله عقاب شاهی اسپانیایی و سیاهگوش ایبری است.
اما در تالاب سانتا اولالا، اسبهای وحشی که زمانی در میان لکلکها و فلامینگوها آب مینوشیدند، اکنون به تنهایی روی چند دسته علف که از زمین ترک خورده روییده میچرند.
علیرغم هشدارهای یونسکو و کمیسیون اروپا، دولت محافظهکار منطقهای اندلس که دونانا در آن واقع شده است، تلاش میکند تا حق آبه کشاورزی در نزدیکی پارک را افزایش دهد.
یک پیش نویس قانونی که قرار است از طریق پارلمان منطقهای دنبال شود، به صدها هکتار از زمینهای تحت کشت توت که در حال حاضر توسط چاههای غیرقانونی آبیاری میشود، نظم خواهد بخشید.
مدافعان این پیش نویس استدلال میکنند که این طرح به نفع کسانی خواهد بود که در جریان قانونگذاریهای پیشین مزارع در این منطقه که در سال 2014 توسط یک دولت سوسیالیست به اجرا گذاشته شد، بهطور ناعادلانه از حقوقشان محروم ماندند.
پانیاگوا میگوید: «سیاست مدیریت آب واقعاً برای حفاظت از تالابهای دونانا مساعد نیست.»
تلاش های برندهای بزرگ و کوچک دنیا برای حفظ محیط زیست و حیات وحش
پایان پیام
مترجم و نویسنده: مریم قره گزلو