توسعه پایدار و مثالی از کارخانه سیمان
در جستجوی پایداری، قسمت اول
فرض کنید مدیرعامل یک کارخانه سیمان هستید.
وظیفه شما این است که مطمئن باشید تمام منابع لازم برای تولید حی و حاضر است، فروش محصول در وضعیت مناسبی است و شما میتوانید در آخر ماه بعد از پرداخت صورتحسابها، سود مناسبی کسب کنید. شما به خوبی میدانید که دنیای تجارت بیرحم است و برای کسب سود بیشتر باید با رقبای سرسختی مبارزه کنید.
اما آیا حاضرید برای کسب سود بیشتر هوا، زمین یا آب را آلوده کنید؟
تا کجا پیش خواهید رفت؟
اگر مشتریان شما متوجه شوند کالاهایی که به دستشان میرسانید به قیمت آسیب جبرانناپذیر به زمین، هوا یا حتی سایر انسانها تولید شدند، آیا به خرید از شما ادامه خواهند داد؟
حالا بیایید از زاویه دید مشتریان به ماجرا نگاه کنیم.
آیا اگر برحسب اتفاق بفهمید سیمانی که برای ساخت و ساز خریدید به قیمت مرگ چند انسان تولید شده، حاضر به خریداری آن خواهید بود؟
موضوع القای عذاب وجدان به مشتریان نیست!
همه میدانیم که اوضاع اقتصادی چگونه است و شاید آخرین دغدغه ما آسیب به زمین باشد. اما به نظر میرسد که چارهای به جز آگاهی نسبت به عملکرد سازمانها در قبال محیط زیست نداریم؛ فقط به این دلیل ساده که قرار است مدت طولانیتری از منابع در اختیارمان استفاده کنیم.
تمام کسب و کارها برای سود بیشتر تلاش میکنند و تمام مشتریان هم به دنبال پیدا کردن اجناسی با کیفیت بهتر و قیمت پایینترند.
موضوع اینجاست که برخی کسب و کارها هوشمندانهتر از منابعشان بهره میبرند، به نحوی که خودشان و آیندگانش فرصت بیشتری برای استفاده از این منابع داشته باشند؛ یا به عبارت بهتر، این سازمانها به دنبال توسعه پایدارند.
توسعه پایدار به معنای برقراری توازن بین انسان، زمین و سود اقتصادی است.
اگر به دنبال این هستیم که بفهیم کدام سازمان، در جهت توسعه پایدار قدم برمیدارد، باید به سراغ گزارشهای پایداری سازمانها برویم.
گزارش پایداری، گزارشی است از تلاشهایی که یک مجموعه صنعتی یا خدماتی در جهت توسعه پایدار انجام داده است.
بنابراین «گزارش پایداری» همان سندی است که بهتر است بیشتر درباره آن بدانیم.
پایان پیام
نویسنده: یاسمن سعادت