قانون هوای پاک طرحی است که در اجرا ناکام مانده
به گزارش گلونی زهره درگاهی نوشت: قانون هوای پاک در روز 25 تیرماه سال 1396 در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید. قانونی که طرح خوبی برای مقابله با آلودگی هوا بود اما در طی این هفت سال در اجرا براساس آنچه که مشهود است ناکام مانده است.
این قانون که همانند بسیاری دیگر از قوانین دارای تبصره و ماده قانون‌های فراوانی است، برای کاهش آلودگی هوا آن‌گونه که باید نتوانسته تاثیرگذار باشد و این عدم تاثیرگذاری در شرایطی است که براساس آمار منتشره شده از سوی وزارت بهداشت فقط در شهر تهران به‌طور میانگین سالانه حدود هفت‌هزار نفر به‌دلیل مواجعه با ذرات آلاینده جان خود را از دست می‌دهند و همین ذرات علاوه‌بر خسارات جانی، ضررهای اقتصادی و بهداشتی بی‌شماری بر کشور متحمل می‌کند.
ابتدای یادداشت بیان کردم که قانون هوای پاک طرحی است که در اجرا ناکام مانده است زیرا یکی از اهداف قانون هوای پاک کنترل کاهش آلاینده‌های هوا و بالا بردن کیفیت زندگی شهروندان است هدفی که در عمل براساس آنچه که مشاهده می‌شود بسیار به‌دور از واقعیت است.
آنچه که از شواهد معلوم است دلایل ناکامی این قانون را می‌توان ابتدا عدم بودجه کافی شمرد، دلیلی که شاید بتوان از آن هزاران فیلم با ژانر طنز ساخت زیرا گویی خزانه همیشه خالی است. علل دیگری که می‌توان بیان کرد ضعف در نظارت به‌خصوص نظارت بر صنایع آلاینده است و از همه مهم‌تر عدم توسعه حمل‌ونقل عمومی است و علاوه‌بر علت‌های قید شده شاید بیان این نکته خالی از لطف نباشد که نظارت ناصحیح بر اتوموبیل‌های ناسالم و غیراستاندارد هنگام معاینه‌فنی، خود می‌تواند دلیلی بر ناکامی اجرای این قانون باشد.
براساس این قانون که قرار بود برای توسعه زیرساخت‌های انرژی پاک استفاده از سوخت‌های فسیلی محدود و یا قطع شود، امری است که شاید به‌توان گفت به‌طور جدی محقق نشده و صنایع پرآلاینده همچنان بدون محدودیت خاصی به فعالیت خود ادامه می‌دهند، درصورتی که قانون باید برای همه یکسان باشد اما در عمل چیز دیگری هیودا است زیرا جرمیه‌های اعمال شده برای برخی صنایع آن‌طور که باید بازدارنده نیست و ما همچنان شاهد فعایت این صنایع آسیب‌زا هستیم.
آنچه که مهم است در این شرایط‌کنونی، قانون هوای پاک همانند بسیاری دیگر از قوانین کشور عزیزمان ایران نیازمند بازنگری مجدد است و برای محقق شدن این قانون شاید اصلی‌ترین راهکار شفافیت بین دستگاه‌های اجرایی با شهروندان است که باید افزایش یابد، زیرا قانونی که به‌درستی اعمال نشود تنها کاغذی است که هرگز خواننده‌ایی ندارد و به‌مرور زمان تبدیل به یک سند بی‌ارزش می‌شود.
در انتهای یادداشت می‌خواهم بگویم امیدواریم این آلودگی هوا که دیگر تبدیل به بحران بسیار بدخیمی شده است هرچه زودتر بهبود یابد تا خسارات زیان‌بار دیگری به بار نیاورده است.
پایان پیام
نویسنده: زهره درگاهی
در گلونی بیشتر بخوانید: سرنوشت قانون هوای پاک از زبان رئیس سازمان حفاظت محیط زیست