نودمین سالگرد دانشگاه تهران
به گزارش گلونی امروز نودمین سالی است که در قلب تهران، درست در شلوغی و غوغای بهپا شده توسط بوق ماشینها دانشگاهی قلد علم کرده که نمادی از دانش و هویت تاریخی است.
دانشگاهی که نهتنها خانهایی برای تحقق رویای هزاران هزار دانشجو است، بلکه تبدیل به مکانی شده است که صدای گام آیندهایی تابان از آن به گوش میرسید. آیندهایی که جوانان این مرزوبوم قرار است آن را بسازند تا کمتر شاهد کوچ هممیهنان خود باشند.
ایده اولیه این دانشگاه در سال 1305 توسط اسماعیل سنگ مطرح شد و بعد از دو سال محمود حسابی طرح کامل و جامع آن را به وزیر معارف وقت ارائه داد. اما اجرای این طرح تا سال 1313 به تعویق افتاد که در نهایت در 15 بهمن همان سال کلنگ دانشگاه در باغ جلالیه تهران زده شد.
ساختار دانشگاه براساس طرحی بود که مهندسان از دانشگاههای عالی فرانسه الگوبرداری کرده بودند و در اجرا و ساخت این پروژه معماران بهنام آن زمان که در ایران فعالیت میکردند از جمله آندره گدار و ماکسیم سیرو نقش داشتند.
نشان دانشگاه تهران که میتوان بهجرئت گفت بیبدیل است هنر دستان محسن مقدم یکی از پرآوازهترین باستانشناسان نامدار ایران است. مقدم ایده این نشان را از گچبریهای عصر ساسانی برگرفت تا نشان دهنده هویت ایرانی باشد.
اینک نودمین سالگرد دانشگاه تهران است. پردیس این ساختمان که درختان بیشماراش زینت بخش آنجا است، اندیشههایی را به جریان انداخته که موج امیدواری به فردایی روشن را در دلها جاری کرده است.
این دانشگاه سالها است که نظارهگر داستانهایی به رنگ عشق، دوستی و آرزو است تا وسیلهایی برای به ارمغان رساندن تلاشهای بیشمار دانشجویان باشد.
دانشگاه تهران در 18 آبان 1378 درست در پرهیاهوترین روزگار خود در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد تا یادآور شناخت، فرهنگ و خرد باشد.
امید است که سالیان سال دانشگاه تهران در قلب پرتپنده پایتخت بتپد بدون آن که دانشجویی عزم رفتن به آن طرف مرزها را داشته باشد.
پایان پیام
نویسنده: زهره درگاهی
در گلونی بیشتر بخوانید: فاخره صبا صدای ماندگار اپرا
ممنون