درخواست بازنگری در مجازات قتل فرزند توسط پدر و تشدید مجازات فرزند کشی و قتل های ناموسی
به گزارش گلونی خشونت در خانواده معمولاً بهآرامی و در پوشش محبت آغاز میشود؛ با محدود کردن آزادیها، سلب مالکیت و وابسته کردن مالی فرزندان. اما در سایه بیتوجهی نهادهای قانونی و فرهنگی، این خشونتها به تدریج به آسیبهای جسمی و در نهایت جنایت منتهی میشود.
سالهاست ماده ۶۱۲ قانون مجازات اسلامی، در سکوت، مجازات فرزندکشی را به حبس کوتاهمدت و قابل تخفیف تقلیل داده است. در حالی که برای بسیاری، پدر نماد امنیت است، در متن این قانون، پدری که فرزند خود را با انگیزهای چون «ناموس» به قتل میرساند، از قصاص معاف میشود و به مجازاتی روبهرو میگردد که در مواردی از مجازات برخی تخلفات اقتصادی هم سبکتر است. این یعنی جان یک کودک یا نوجوان، از نگاه قانون، ارزشش کمتر از مال و داراییست.
ما در جامعهای زندگی میکنیم که بارها شاهد بودهایم چگونه مرگ دختران و پسرانی بیدفاع بهدست پدرانشان، نه با خشم عدالت، بلکه با نرمی مجازات روبهرو شده است. از رومینا تا فاطمه، قصههایی که نباید تکرار میشدند، چون ریشهشان در نابرابری حقوقی و بیتفاوتی قانونی بوده است.
زمان آن رسیده که بازنگری اساسی در قوانین مرتبط با فرزندکشی صورت گیرد. باید روشن و بدون مماشات گفت: قتل فرزند، به هر انگیزهای، باید با سنگینترین مجازاتها مواجه شود.
امضاکنندگان این درخواست، خواستار اصلاح این ماده بهگونهای هستند که در موارد قتل فرزند یا قتلهای حیثیتی، مجازات حبس طویلالمدت (حداقل بیست سال) بدون امکان تخفیف، تعلیق یا آزادی مشروط پیشبینی گردد.
ما برای اصلاح قانون مینویسیم، فریاد میزنیم و مطالبه میکنیم، پیش از آنکه این خشونتهای خانوادگی به عرف بدل شوند و سکوت، شریک جرم شود.
پایان پیام
بیشتر بخوانید: فاطمه سلطانی به دست پدرش کشته شد