تریدرهای کوچک
به گزارش گلونی، آماری از میانگین نمرات دانش‌آموزان در تمامی استان‌ها منتشر شده است که علاوه بر ایجاد نگرانی، باید آژیر خطر آن را در سراسر کشور به صدا درآورد؛ چرا که اگر اوضاع به همین منوال پیش برود، باید نگران انقراض دسته‌جمعی حقوقدانان، هنرمندان، مهندسان و پزشکانی باشیم که دلیل انقراض‌شان نه تکتونیک صفحه‌ای زمین، بلکه رشد چشم‌گیر تریدر های کوچکی است که دیگر تمایلی به ادامه تحصیلات عالی ندارند.
رویا فارغ‌التحصیلی
همان‌طور که در جریان هستید، بنده یک عمه‌ام؛ با دلمشغولی‌هایی بسیار برای آینده برادرزاده‌ام. وقتی با آمار تلخ میانگین نمرات روبه‌رو شدم، دچار دل‌آشوبی برای آینده گوشه قلبم که به‌تازگی غلت زدن را آموخته، شدم. نگران شدم که نکند رویا فارغ‌التحصیلی او برای همیشه تنها یک رویا باقی بماند؛ زیرا اگر دانشجویی نباشد، دانشگاهی هم نیست.
می‌خواهید چه‌کاره شوید؟
این پرسشی است که بی‌تردید همه ما با آن مواجه شده‌ایم و خود نیز از اطرافیان‌مان می‌پرسیم. اما از آنجا که برادرزاده‌ام هنوز توان پاسخ‌گویی به این پرسش را ندارد، تصمیم گرفتم دفترچه یادداشتم را بردارم و به‌صورت کاملاً تصادفی با ۱۰۰ دانش‌آموز در مقاطع دبستان و راهنمایی گفت‌وگو کنم تا پاسخی برای این پرسش بیابم؛ پرسشی که بیشتر برای ارضای حس کنجکاوی پرسیده می‌شود، اما هدف من در این مورد خاص، فراتر از فضولی، رفع نگرانی عمیقم بود.
بر اساس این تحقیق، متوجه ظهور شغلی جدید نیز شدم که در ادامه به آن اشاره خواهم کرد.
نتایج به‌دست‌آمده از این نظرسنجی به شرح زیر است:
۲۰ درصد یوتیوبر
۴۰ درصد تریدر
۳۰ درصد فوتبالیست
۵ درصد مهندس، پزشک، هنرمند و …
۵ درصد بیکار (این گروه همان کشف شغلی جدید بنده است!)
درست است که جامعه آماری من محدود به تنها ۱۰۰ دانش‌آموز بود، اما همین تعداد کافی بود تا دود از سرم بلند شود. پیام واضح بود: آینده در تصرف تریدرها، یوتیوبرها و فوتبالیست‌هایی است که خود بهتر می‌دانید چه وضعیتی دارند.
والدین عزیز، لطفاً هوشیار باشید
من یک عمه‌ام؛ کسی که آینده گوشه قلبم برایم بسیار مهم است و تمام تلاشم را می‌کنم تا زیبایی‌های دنیا را بیش از زشتی‌هایش به چشم او بنشانم. به همین دلیل، از شما والدین عزیز می‌خواهم هوشیار باشید. درست است که سیستم آموزشی ایراداتی جدی دارد، اما دیگر نظارت بر روند درس‌خواندن فرزندانتان را وظیفه سیستم آموزشی ندانید.
درست است که نباید زیاد سخت گرفت، اما به‌نظر می‌رسد شما والدین امروزی کمی بیش از حد آسان‌گیر شده‌اید و فراموش کرده‌اید که داشتن نمرات پایین در زمان تحصیل خودتان چه تبعاتی داشت. البته سوءتفاهم نشود؛ هدفم این نیست که همان سخت‌گیری‌ها و آسیب‌هایی که والدین و معلمان بر شما وارد کردند را تکرار کنید، بلکه منظورم این است که گاهی یک نظارت درست و به‌جا می‌تواند نقش مهمی در مسیر تحصیلی فرزندتان داشته باشد.
باور کنید این کار نتایج مثبتی برای خودتان نیز به همراه خواهد داشت. اگر شرایط به همین شکل، با آموزش‌های غیرحضوری و نبود نظارت مؤثر ادامه یابد، دور از انتظار نیست که در آینده، صادرات و واردات کشور به سمتی برود که تریدر های کوچک را صادر کنیم و روانشناسان، معماران، موسیقی‌دانان و… را از کشورهای دوست و همسایه وارد نماییم.
آگاه باشید، آینده بسیار نزدیک‌تر از آن است که تصور می‌کنید. همه ما نیازمند نسلی هستیم که از دانشگاه‌ها فارغ‌التحصیل شده‌اند. جهانی که در آن زندگی می‌کنیم، به اندازه کافی از افراد مشهور پُر شده است؛ کسانی که اگر نظارتی صحیح بر تحصیل‌شان بود، اکنون در پست‌های مدیریتی مهمی قرار نداشتند که چیزی از آن نمی‌دانند. تریدر های کوچک نیز آینده خوب می‌خواهند و این جهان نیازمند افرادی است که علاوه بر مهارت‌هایی چون ترید، یوتیوب و …، به علوم پایه نیز تسلط کافی داشته باشند.
پایان پیام
نویسنده: زهره درگاهی
بسیار این نوشته های شما راجع به برادرزاده و توجربیاتون قابل لمس و دلنشینه