تهران بدون چنار؛ نخل هایی که با سرمایه شهر قد میکشند
به گزارش گلونی در سالهای اخیر، گونهای ناآشنا بهسرعت در سیمای شهری تهران قد کشیده است: نخلهایی با قامت همیشهسبز، اما ناسازگار با اقلیم پایتخت. هرچند شهرداری از «تلطیف فضای بصری» سخن میگوید، کارشناسان محیط زیست، منظر شهری و فضای سبز، نگران تغییر هویت تهراناند.
مطابق گزارشی که در رسانه «پیام ما» منتشر شده، این نخلها که اغلب از گونههای تزئینی چون واشنگتونیا و فینیکس هستند، نهتنها بهدلیل سرمای زمستان دوام چندانی ندارند، بلکه بار مالی سنگینی نیز بر دوش شهر میگذارند. نخلهای پلاستیکیپوش در زمستان و نخلهای خشکیده در تابستان، نماد تصمیماتی شدهاند که نه بر اساس اصول اقلیمی بلکه بر اساس سلیقه یا سودآوری پیمانکاران اتخاذ میشود.
شایان مسعودی، مهندس کشاورزی، در گفتوگو با ما تأکید میکند که: «درخت نخل، بهویژه در شمال تهران، بارها و بارها کاشته شده، سرما زده و دوباره جایگزین شده است. این چرخه نادرست، جز اتلاف منابع و زمان چیزی به همراه ندارد.» او بهصراحت میگوید که دلیل تکرار این اشتباهها، در نبود فرآیند انتخاب علمی و غلبه منافع پیمانکاران فضای سبز است؛ نه انتخاب کارشناسانه گونههای مناسب.
درحالیکه در پژوهشهای معتبر، گونههایی مانند داغداغان، زیتون تلخ، افرا و سنجد بهعنوان گزینههای بومی و مقاوم برای تهران پیشنهاد شدهاند، درختان نخل با هزینههایی سرسامآور و کمترین اثربخشی در بهبود کیفیت هوا و کاهش دمای شهری، جای این گونهها را گرفتهاند.
تهران هنوز میتواند چنارستان باشد. اما تنها با بازگشت به تخصص، مشارکت دانشگاهها، و دوری از نگاه سوداگرانه به فضای سبز، میتوان هویت زیستپذیر و اصیل این شهر را حفظ کرد.
پایان پیام
بیشتر بخوانید:
عناب در همه جای ایران میروید و بومی ایران است
چرا شهرداری درختان بومی نمیکارد
طغیان دارواش یا لورانتوس در جنگل و بایدها و نبایدهایش
ریشه دار کردن هوایی شاخه های درختان جنگلی و تخریب منابع طبیعی