جان نگهبانان طبیعت در خطر است ضرورت حمایت از حافظان طبیعت
به گزارش گلونی، نگهبانان طبیعت، کسانی که بیهیچ ادعایی از زیستبوم ایران حفاظت میکنند، در همین پنج ماه نخست سال ۱۴۰۴ قربانی خشونت شکارچیان غیرمجاز شدند.
کاظم مصدق، هدایتالله دیدهبان و محمود شهمرادی؛ اسامی هستند که پیشوند «شهید» را به خود گرفتهاند. آنان نگهبانان طبیعت کشورمان بودند که در جریان مأموریتهای حفاظتی از محیط زیست و منابع طبیعی ایران، جان خود را از دست دادند؛ جانهایی که برادر بودند، همسر بودند و فرزند بودند. جان شریف این عزیزان برای زیستبوم ایران فدا شد.
این اتفاقات تلخ، که هرکدام بر اثر حملات مسلحانه رخ دادهاند، باید زنگ خطری جدی برای نهادهای مسئول باشند تا بلکه در سیاستگذاریهای خود بازنگری جدی کنند.
جان نگهبانان طبیعت در خطر است
جان نگهبانان طبیعت در خطر است؛ این جمله نباید فقط یک هشدار باشد، بلکه باید به مطالبهای در راستا حفاظت از جان محیطبانان باشد.
نگهبانان طبیعت کشور در خط مقدم حفاظت از منابع طبیعی قرار دارند. آنان در بسیاری موارد، بدون تجهیزات کافی، بدون آموزشهای تخصصی مطابق با رویکردهای روز دنیا، و از همه مهمتر، بدون حمایت حقوقی مناسب، از زیستبوم کشور دفاع میکنند؛ با آگاهی از آنکه خطرات جدی در انتظارشان است.
بارها شاهد بودهایم که در برخی پروندهها، آنان برای دفاع مشروع از حق خود و یا حتی از طبیعت برخاستهاند، اما آنچه در انتظارشان بوده، نه حمایت، بلکه برخوردهای قضایی سخت بوده است. موضوعی که با احترام به مقامهای قضایی، نیازمند اصلاح فوری است؛ زیرا نگهبانان طبیعت نیازمند قوانین حمایتیاند.
اگر حمایت از این مدافعان در اولویت قرار گیرد، از تجهیز یگانهای حفاظتی گرفته تا ارائه آموزشهای تخصصی، تأمین بیمههای مناسب، حمایت روانی از خانوادهها و برخورد قاطع با متخلفان؛ دیگر شاهد مرگ نگهبانان طبیعت نخواهیم بود.
شاید بازنگری در قوانین مربوط به حمل و نگهداری سلاح نیز راهکاری باشد که از بروز خشونتهای بیشتر جلوگیری کند.
فراموش نکنیم؛ جان نگهبانان طبیعت در خطر است، و حفاظت از جان آنان یعنی حفاظت از جان طبیعت.
در پلتفرم مستقل جمعآوری امضا، کارزاری جهت حمایت از این قهرمانان جانبرکف ایجاد شده است که نیازمند پشتیبانی همهجانبه مردم است.
امروز، بیش از هر زمان دیگری، محیط زیست کشور نیازمند حمایتهای قاطع از این ستونهای پنهان اما حیاتی امنیت زیستی ایران است.
لینک کارزار: درخواست حمایت از محیطبانان
پایان پیام
نویسنده: زهره درگاهی