درخواست ایجاد مقررات برداشت آب در بخش کشاورزی
کم‌آبی فقط آن لحظه نیست که شیر آشپزخانه‌مان خشک می‌شود یا تانکرهای آبرسانی به محله می‌آیند. بحران آب از جایی آغاز می‌شود که تصمیم‌های کوچک و بزرگ، مسیر طبیعی این سرمایه حیاتی را منحرف می‌کنند. سال‌هاست که در بخش کشاورزی، بدون درنظرگرفتن ظرفیت واقعی منابع آبی، محصولاتی کاشته می‌شوند که نه‌تنها در سبد غذایی ما نقش مهمی ندارند، بلکه برای تولیدشان هزاران لیتر آب هدر می‌رود.
محصولات غیراستراتژیک، مثل بعضی میوه‌ها یا صیفی‌جات پرآب‌بر، گاهی فقط به خاطر سود کوتاه‌مدت بازار یا صادرات کاشته می‌شوند. این محصولات در اقلیم‌های خشک، مثل دویدن در بیابان با کوزه‌ای پر از آب است که بین راه، همه‌اش را روی شن‌ها می‌ریزیم. نتیجه؟ خشک‌شدن سفره‌های آب زیرزمینی، شور‌شدن خاک و مهاجرت کشاورزانی که زمین‌شان دیگر توان باروری ندارد.
وقتی آب بی‌برنامه در چنین محصولاتی مصرف می‌شود، سهمی که می‌توانست برای کشت‌های ضروری یا تأمین آب آشامیدنی مصرف شود، از دست می‌رود. این یعنی شهرها، صنایع و حتی زمین‌های حاصل‌خیز دیگر، تشنه می‌مانند. از طرفی، تغییر الگوی کشت نه‌تنها منابع آبی را حفظ می‌کند، بلکه به کشاورز کمک می‌کند درآمد پایدارتر و آینده‌ای مطمئن‌تر داشته باشد.
درخواست ایجاد مقررات برداشت آب در بخش کشاورزی
کارزار «ایجاد مقررات برداشت آب در بخش کشاورزی و جلوگیری از کاشت محصولات پرمصرف و غیر استراتژیک» تلاشی است برای بازگرداندن عقلانیت به مدیریت آب. امضای شما یعنی یک قدم به سمت بازگرداندن تعادل؛ یعنی انتخاب این‌که آب را به محصولاتی بدهیم که امنیت غذایی و آینده سرزمین‌مان را تضمین می‌کنند.
این بحران، فقط مسئله امروز نیست. اگر امروز صدایمان را به گوش تصمیم‌گیران نرسانیم، فردا دیگر نه محصولی می‌ماند، نه آبی که آن را زنده کند.
برای پیوستن به این کارزار کلیک کنید: «ایجاد مقررات برداشت آب در بخش کشاورزی و جلوگیری از کاشت محصولات پرمصرف و غیر استراتژیک»
پایان پیام
نویسنده: سحر سمیعانی
بیشتر بخوانید: درخواست برگزاری امتحانات پایان ترم کلیه دانشگاه ها به صورت مجازی