چاه های عمیق ایوانغرب زخمی بر قلب زمین
به گزارش گلونی در دل ایوانغرب، جایی که سفرههای آب زیرزمینی قرنها با دقت و تعادل طبیعی شکل گرفتهاند، امروز چاههایی با عمق تا ۳۵۰ متر همچون نیزهای در قلب زمین فرو رفتهاند. برداشت بیرویه و مداوم از این چاهها برای انتقال آب به پالایشگاه چوار، نه فقط یک تصمیم صنعتی، بلکه یک حمله مستقیم به شریانهای حیاتی منطقه است.
آبهای زیرزمینی سرمایهای نیستند که با یک پروژه جایگزین شوند؛ هر قطرهای که از اعماق زمین کشیده میشود، بهجای بازگشت، در چرخهای صنعتی و بیرحمانه از بین میرود. این روند بهمعنای مرگ تدریجی سفرههای آب است؛ سفرههایی که تشکیلشان به صدها سال بارش و نفوذ آرام آب نیاز دارد، اما تخلیهشان در چند دهه رخ میدهد.
پیامد این برداشت بیحساب، از بین رفتن چشمهها، خشکیدن قنوات، نابودی باغها و فرسایش خاک است. وقتی ریشه گیاهان دیگر آب پیدا نکنند، خاک سبک میشود و باد و باران آن را میبرند؛ این یعنی آغاز بیابانزایی. همزمان، افت سطح آب زیرزمینی باعث نشست زمین میشود؛ پدیدهای غیرقابل برگشت که نه تنها کشاورزی، بلکه زیرساختها و خانههای مردم را هم تهدید میکند.
هیچ توسعهای به بهای نابودی منابع غیرقابل تجدید، پایدار نیست. وقتی منابع آب زیرزمینی از بین بروند، حتی تعطیلی چاهها هم آنها را بازنمیگرداند. این واقعیت تلخ است که ما نه با بحران «کمبود آب»، بلکه با فروپاشی کامل ذخایر آبی روبهرو هستیم.
این یک هشدار ساده نیست؛ این اعلام خطر برای آینده معیشت، امنیت غذایی و سکونت در ایوانغرب است.
اگر باور دارید که حق حیات زمین و مردم نباید قربانی تصمیمات کوتاهبینانه شود، امروز زمان اقدام است. ما خواستار پلمپ دائمی چاههای عمیق، توقف انتقال آب به پالایشگاه چوار، و بازگرداندن آب به چرخه طبیعی منطقه هستیم.
با امضای این کارزار، صدای این مطالبه را رساتر کنید و اجازه ندهید سفرههای آب ایوانغرب، آخرین نفسهایشان را در سکوت بکشند:
اعتراض به انتقال آب ایوانغرب به پالایشگاه چوار
پایان پیام
نویسنده: سحرسمیعانی
بخش «محیط زیست» گلونی را دنبال کنید