سینما کمپ تماشا فیلم در دل طبیعت یا تخریب آرامش جنگل ها
به گزارش گلونی، در سالهای اخیر، پدیدهای به نام «سینما کمپ» در برخی مناطق طبیعی کشور رواج پیدا کرده است؛ تجربهای که در ظاهر، ترکیبی از لذت فیلمدیدن و حضور در دل طبیعت است و به اعتقاد برخی، تجربهای منحصربهفرد به شمار میرود. اما در واقعیت، این نوع از تفریح نهتنها با رویکرد اصلی گردشگری پایدار همخوانی ندارد، بلکه آسیبهایی جدی و جبرانناپذیر به محیط زیست وارد میکند.
برپایی سینما کمپ در جنگلها، کوهها یا سواحل زیبا و بکر، جز تهدید برای محیط زیست، هیچ دستاوردی به همراه ندارد؛ از آلودگی صوتی و نوری که آرامش زیستگاههای جانوری را برهم میزند، تا تخریب پوشش گیاهی و افزایش زبالههایی که اغلب امکان جمعآوری و بازیافت آنها وجود ندارد. حضور گروهی افراد با تجهیزات صوتی و تصویری در دل طبیعت، عملاً مرز میان گردشگری مسئولانه و بهرهکشی از فضاهای طبیعی را از میان میبرد.
فیلم، تفریحی است که برای تماشا در سالنهای سینما یا فضای شخصی خانه طراحی شده است؛ جایی که نور، صدا و دقت در تماشای فیلم، در دو کفهی ترازو و در تعادلی درست کنار هم قرار دارند. تماشای فیلم در دل جنگل، نه تجربهای عمیقتر از سینما فراهم میکند و نه به درک بهتری از طبیعت میانجامد. بلکه برعکس، برای لذت بردن از این دو فضا، یعنی سینما و طبیعت، باید بهصورت جداگانه برنامهریزی شود؛ زیرا هرکدام شرایط خاص خود را میطلبد و ترکیب آنها، بیشتر از آنکه ایدهای جذاب باشد، نادیدهگرفتن طبیعت و بیتوجهی به شأن سینماست.
گردشگری درست، یعنی همه چیز سر جای خودش باشد. طبیعت، خود یک پردهی نمایش بیهمتاست؛ درست وقتی که صدای باد، همنوای آواز پرندگان میشود و نور خورشید، ضیافت این همنشینی باد و آواز را تکمیل میکند. پردههای سفید با نور پروژکتور که بر تنه درختان و سنگها جا خوش میکنند، هیچ چشماندازی جز خودخواهی ما را به همراه ندارند.
پایان پیام
نویسنده: زهره درگاهی