مقاله فارسی زبانی عقیم و چند نکته
به گزارش گلونی رضا ساکی نوشت:
بگذارید یک بار برای همیشه داستان فارسی زبان عقیمی است را بگویم تا دیگر گول عناصر ضدایرانی را نخورید.
این مقاله در مجله آدینه و در فروردین ۱۳۶۸ شماره ۳۳ منتشر شده است. فایل مقاله را همینجا سنجاق کردهام. همان طور که از عنوان مقاله پیداست، استاد محمدرضا باطنی در پی یافتن پاسخ است و پرسیده است: «فارسی زبانی عقیم؟».
مقاله یک مقاله تخصصی است درباره رابطه زبان فارسی و علم و علوم جدید و پاسخ به این پرسش آیا فارسی میتواند واژههای نو بسازد برای معادلهای تازهای که در زبانهای اروپایی ساخته میشود یا نه.
فارسی زبانی عقیم؟
رضا ساکی: دکتر باطنی در همین مقاله وقتی درباره فعلهای مرکب و حرکت زبان فارسی از فعلهای ساده به سمت مرکب حرف میزند به روند تاریخیاش هم اشاره میکند و اتفاقا بیان میکند که در کنار این افعال مرکب، مردم در گفتار، سخت مشغول ساختن هستند مانند: سلفیدن، توپیدن، تیغیدن، چلاندن، پکیدن، لولیدن و…
سپس به راهکارهای علمی اشاره میکند که میتواند زبان فارسی را به سمتی هدایت کند که ظرفیت بیشتری برای واژهسازی داشته باشد.
درواقع مقاله یک مقاله خبری نیست که خبر از عقیم بودن فارسی بدهد، فارسی اگر عقیم بود تا امروز زنده نمیماند، بحث این مقاله یک بحث علمی و دستوری است که متاسفانه، گروههای ضدایرانی، آن را دستمایه قرار دادهاند برای حمله به فارسی.
پس این بار اگر کسی به جهت کوچک شمردن فارسی، شما را به این مقاله ارجاع داد، لبخندی بزنید و بگذرید.
پایان پیام
نویسنده: رضا ساکی