آبشوران؛ رودخانه‌ای که دیگر نمی‌گذرد، بلکه می‌ماند
به گزارش گلونی، در دل کرمانشاه، رودخانه‌ای جریان دارد که سال‌هاست از معنا تهی شده و به جای آنکه زندگی ببخشد، تهدید می‌آفریند. آبشوران، این مسیر آبی که از سراب قنبر و محله کسری آغاز می‌شود و تا مرکز شهر امتداد دارد، دیگر رودخانه نیست؛ مجرایی است برای عبور فاضلاب، روان‌آب‌های آلوده و بوی ناخوشایند روزمرگی.
در سال‌های اخیر، این رودخانه سرباز نه‌تنها چهره‌ی شهر را مخدوش کرده، بلکه سلامت و امنیت شهروندان را نیز به خطر انداخته است. انتشار ویروس‌ها و باکتری‌ها، افزایش خطر سقوط کودکان در مسیرهای بی‌حفاظ، و تشدید احتمال سیلاب در دوره‌های ترسالی، تنها بخشی از پیامدهای این وضعیت است.
ساکنان محلات قدیمی کرمانشاه، سال‌هاست با این رودخانه زندگی کرده‌اند؛ با بوی آن، با ترس آن، با خاطره‌ی کودکانی که در آن لغزیدند و با نگرانی‌هایی که هر بار باران می‌بارد، دوباره زنده می‌شوند.
اکنون زمان آن رسیده که این مسیر آبی سامان یابد؛ نه فقط با سرپوشیده‌سازی، بلکه با هدایت اصولی جریان آن به تصفیه‌خانه، با طراحی ایمن و با نگاهی انسانی به فضای شهری. این اقدام نه‌تنها بهبود کیفیت زندگی را به همراه خواهد داشت، بلکه نشانه‌ای از احترام به حافظه‌ی شهری و حق زیستن در محیطی سالم و ایمن است.
آبشوران باید دوباره جاری شود؛ نه با فاضلاب، بلکه با تصمیمی که زندگی را به شهر بازگرداند.
لینک کارزار: درخواست ساماندهی و سرپوشیده نمودن رودخانه آبشوران کرمانشاه
پایان پیام