ارتفاع نامناسب پرتاب آب شعلهها را دستنخورده باقی میگذارد
به گزارش گلونی، در پی گسترش آتشسوزیهای جنگلی و افزایش استفاده از هواپیماهای سنگین در عملیات اطفای حریق، کارشناسان هشدار میدهند که رهاسازی آب از ارتفاع بالا میتواند اثربخشی این عملیات را به شدت کاهش دهد. بنا بر توضیحات منتشرشده، هواپیماهای بزرگ نظیر IL-76 و C-130 که برای عملیات هوایی استفاده میشوند، معمولاً در ارتفاعی بین ۳۰ تا ۸۰ متر از سطح زمین اقدام به تخلیه آب میکنند، اما در برخی شرایط، این ارتفاع به ۱۰۰ تا ۱۵۰ متر نیز میرسد.
بر اساس این گزارش، هرچه ارتفاع افزایش یابد، آب هنگام ریزش به شدت پخش و اتمیزه (ذرهذره) میشود و وزش باد نیز باعث انحراف شدید آن خواهد شد. در نتیجه، بخش زیادی از آب به زمین نمیرسد یا با تأخیر و شدت کم فرود میآید. کارشناسان تأکید میکنند که اگر رهاسازی در ارتفاع بالاتر از ۲۰۰ تا ۳۰۰ متر انجام شود، حجم زیادی از آب قبل از رسیدن به زمین تبخیر یا تبدیل به قطرات ریز میشود و اثربخشی لازم برای مهار آتش را از دست میدهد. همچنین بادهای جانبی در این ارتفاع میتوانند مسیر حرکت آب را تغییر داده و آن را از کانون آتش دور کنند.
به گفته عماد تفضلیان مدرس امداد و نجات و کوهنوردی، رهاسازی آب در ارتفاع بیش از ۵۰۰ متر تقریباً فاقد کارایی لازم است و بخش ناچیزی از آب به سطح زمین میرسد. این موضوع در حالی مطرح میشود که بهگفته برخی منتقدان، در عملیات اخیر اطفای حریق، ارتفاع پرواز برخی هواپیماهای سنگین بسیار بیشتر از حد استاندارد بوده است.
در بخش دیگری از این گزارش، پیشنهاد جایگزین نیز ارائه شده است: استفاده از هلیکوپترهای Mi-17، Mi-8 و Bell 214 که توان حمل ۵۰۰ تا ۷۰۰۰ لیتر آب را دارند و به دلیل قابلیت پرواز در ارتفاع پایین، میتوانند دقت و اثربخشی بیشتری در مهار آتش داشته باشند. همچنین هواپیماهای سبک اطفای حریق با ظرفیت ۳ تا ۶ تن آب به عنوان گزینهای مناسبتر معرفی شدهاند.
در پایان گزارش، تأکید شده است که تمام این تجهیزات در داخل کشور نیز قابل دسترس هستند و درخواست شده تا تصمیمگیریها در عملیات اطفای حریق با در نظر گرفتن اصول فنی و علمی صورت گیرد تا از اتلاف منابع و کاهش اثرگذاری عملیات جلوگیری شود.
پایان پیام